Show notes
آه اگر آزادی سرودی میخواندکوچکهمچون گلوگاهِ پرنده یی،هیچکجا دیواری فروریخته بر جای نمی ماند.سالیانِ بسیار نمی بایستدریافتن راکه هر ویرانه نشانی از غیابِ انسانی ستکه حضورِ انسانآبادانی ست.همچون زخمیهمه عُمرخونابه چکندههمچون زخمیهمه عُمربه دردی خشک تپنده،به نعرهییچشم بر جهان گشودهبه نفرتیاز خود شونده، ــغیابِ بزرگ چنین بودسرگذشتِ ویرانه چنین بود.آه اگر آزادی سرودی میخواندکوچککوچک تر حتااز گلوگاهِ یکی پرنده!دیِ ۱۳۵۵شاعر احمد شاملوگوینده مدرس زاده
