آرام باش ودرپسِ زمستان بهاری دیگررا زمزمه کن،،دشتهای سرسبز را فریاد کن ، خورشید تن طلایی را بیدار کنبه گیسوی بهار چنگی بزن وبا واژه های خوشبو فضاراعطر آگین سازتا پروانه ها در هوای بی ریایی به رقص در آیند وبا بالهای ظریف خود شعله ی بی فروغشمع را خاموش کنند ومستانه به سوی گل پرواز کنند واز شهد شکوفه های گیلاس سیراب شوند…..شاعر نسرین جهاندیدهدکلمه هلن محمدنیا سایت دکلمه