وای وای ای عاشقان هوای نفسانی. از معشوق روحانی چون برق گذشته‌ايد و به خيال شيطانی دل محکم بسته‌ايد. ساجد خياليد و اسم آن را حق گذاشته‌ايد و ناظر خاريد و نام آن را گل گذارده‌ايد. نه نَفَس فارغی از شما برآمد و نه نسيم انقطاعی از رياض قلوبتان وزيد. نصايح مشفقانه محبوب را به باد داده‌ايد و از صفحه‌ دل محو نموده‌ايد و چون بهائم در سبزه‌زار شهوت و امل؛ تعيش مي‌نمائيد.