ای برادران طریق. چرا از ذکر نگار غافل گشته‌ايد و از قرب حضرت يار دور مانده‌ايد؟ صِرْف جمال در سرادق بي مثال؛ بر عرش جلال؛ مستوی و شما به هوای خود به جدال مشغول گشته‌ايد. روايح قدس مي‌وزد و نسائم جود در هبوب و کل به زکام مبتلی شده‌ايد و از جميع محروم مانده‌ايد. زهی حسرت بر شما و علی الذين هم يمشون علی اعقابکم و علی اثر اقدامکم هم يمرون