کرونا مثل درد شونه میمونه. وقتی که کسی زیاد با کامپیوتر کار میکنه و شونه درد میگیره، میتونه به درد فحش بده و ازش عصبانی باشه. اما درد، در واقع فریادیه برای چیزی که خارج از هارمونیه.

رابطه ی ما آدمها با طبیعت و هستی (که بدن فیزیکی خودمون هم شاملشه) خیلی وقت بود که خراب بود. و انگار ما یه سیلی، یه تشر، و یک تکانه ی کرونایی لازم داشتیم.

امروز از این میگم که چطور کرونا فرصتیه برای بیداری و برگشت به آغوش هستی، به مرکز صلح درونیمون.

برای دسترسی به آرشیو کامل صمیمی با خود میتونین پادکست یا کانال تلگرام رو دنبال بکنین:

t.me/samimibakhod

Samimi Ba Khod - صمیمی با خود

در گروه واتس آپ امکان دسترسی به صحبتهای قبل رو نخواهید داشت ولی میتونین  صحبتها رو از بعد از زمان ملحق شدنتون دریافت کنین
https://chat.whatsapp.com/JyJLpdP7agi...