سارای دیروز، چقدر از زمانشو در واقعیت زندگی گذروند و چقدرشو در سینمای ساخته ی ذهن خودش؟ چقدر به آنچه که واقعا بود توجه میکرد و چقدر به معنی خوب یا بدی که خودش به اون شرایط میداد اهمیت میداد؟

داستان سارا داستان همه ی ماست. وقتی که مرز بین واقعیت آنچه که هست و داستانهای ساخته ی ذهنمون رو گم میکنیم. و در شرایطی که برای یک مدت نامعلوم با خودمون قرنطینه شدیم، این اولین قدمه برای در دست گرفتن کنترل زندگی و احساساتمون.