در جلسه ۱۱ پیرامون شناخت انگیزه بسیار بحث کردم و دو پارامتر اصلی انگیزه را شرح دادم که به این جلسه برسیم . چند سال قبل وقتی در همین حوزه ی مشاوره کنکور کار می کردم به کرات دو مدل رفتاری تکرار شونده در بین دانش آموزان می دیدم . مدل های رفتاری که هر دو به کنکور آن ها لطمه های جدی وارد می کرد و خودشان هم از آن ها بی خبر بودند . اسم این پدیده را برای خودم Pseudomotivation یا موهوم انگیزهنام نهادم . فعلاً این تئوری در حد یک طبقه بندی برای مطالعه ی بهتر انگیزه است و به عنوان یک تئوری علمی دقیق فرضیه سازی نشده است . در این قسمت به شرح و بسط رفتار کنکوری ها با دسته بندی موهوم انگیزه اشاره می کنم و یقیناً در جلسات بعدتر در مورد این پروسه ی آسیب زاد بیشتر بحث خواهم کرد . پخش‌کننده صوت

انگیزه مساله ای است که ما بسیار در مورد آن می شنویم . نام کلاس های انگیزشی کنکور و از این جور همایش های کنکوری برای شما قطعاً آشناست . اما مساله این است که در بسیاری از موارد در شناخت انگیزه دچار اشتباه می شویم و نمی دانیم انگیزه در حقیقت چیست و همراه چ مولفه ای است . انگیزه دو مولفه ی اساسی دارد : ۱- منطق و فکر ۲- هیجان ( شور و شوق ) در این قسمت به بحث پیرامون این قضیه می پردازم و توضیح می دهم که یک کنکوری اگر هر یک از این ها را نداشته باشد ، مساله ی انگیزه در او شکل نگرفته است

ما همیشه با کم صبر بودن و عجول بودن هایمان لذت مسیر رسیدن به اهداف را از بین برده ایم . کنکور دادن برخلاف وضعی که دوستان برای خودشان درست می کنند ، بسیار می تواند مسیر لذت بخشی باشد . مسیر کنکور دادن در خاطر همه ی ما یک مسیر شکنجه است و یشباهتی به چیزی که میشه در آن لذت یافت کرد ندارد . در این جلسه من قصد دارم شرحی در رابطه با این که چرا و چگونه توهم رسیدن به نتیجه کل مسیر زندگی ما و مسیر رسیدن به کنکور را تلخ و زجر آور کرده است صحبت کنم . توهم نتیجه یعنی یعنی داتن آرزوی قبولی در کنکور و داشتن وحشت از قبول نشدن در کنکور که هر دو به نوعی توهم هستند . یکی را برای التیام دیگری فرا می خوانیم . پخش‌کننده صوت

هیچ انسان موفقی با خواب شوخی نکرده ، در این قسمت در مورد تنظیم خواب کنکوری ها و معضلات اولیه ی خواب برای مطالعه ی کنکور و روز کنکور بحث کردم .

از کودکی آموختیم که شکست چیز منفی و بدی است . هرگز به ما نیاموختند که دانشگاه اصلی زندگی ما شکست های ما هستند . ترس از شکست کابوس هر کنکوری است و کنکور که فقط نقش امتحان ورودی دانشگاه را قرار بود داشته باشد ، تبدیل به گرداب کابوس های کنکوری ها می شود . دلیلش فقط این است که شکست را به طور کلی چیز بدی می دانیم . شکست بخشی مهم از زندگی ماست . پذیرش وجود شکست قدم بزرگی برای کشف موفقیت است و هر شکست حاوی آموزه هایی است که موفقیت را قطعی و لذت بخش تر کند . شکست وجود دارد و انکار این بخش مهم زندگی فقط خشنودی زندگانی مارا از بین برده و مارا از دانشگاه عظیم شکست ها محروم می کند . .در این قسمت این بحث بسیار مهم را نقد و بررسی می کنم .

منظم بودن سخت گیری نیست . وقت شناسی سخت گیری نیست . خود آگاهی سخت گیری نیست . ولخرجی نکردن سخت گیری نیست . تنبل نبودن هم سخت گیری نیست . هر باور و رفتاری که شما را از یک رفتار غیر سازنده ی سهل انگارانه دور می کند سخت گیری نیست . شاید بپرسید پس سخت گیری چیست ؟ سخت گیری در اساس یک پارامتر منفی محسوب نمی شود ، چرا که سخت در معنای واقعی بار معنایی منفی ندارد و مساله کلاً این است که من و شما بلد نیستیم چگونه سخت گیری درستی را به کار ببندیم . مجدد سوال دیگری شاید پدید بیاید که وقتی هنوز نمی دانیم سخت گیری چیست ، چگونه بفهمیم درستش چیست ؟ من و شما همگی به خوبی می دانیم سخت گیری چه معنایی دارد ، اما شاید معنای دقیق آن را در جملات پیدا نکنیم . این بحث نه تنها در کنکور مهم است بلکه تمامی ابعاد زندگی من و شما را در بر گرفته است . سخت گیری یعنی کاری که تا حد زیادی با فیزیولوژی ما در لحظه سازگار نیست . سخت گیری از نگاه من به دو نوع مثبت و منفی تقسیم می شود . در نوع منفی ما با آرزوی رسیدن به نتیجه تک تک لحظاتمون رو با اضطراب و غر زدن سپری می کنیم و یک فضای شکنجه بخاطر عدم پذیرش شرایط برای خود به وجود می آوریم که سختی اصلی تحمل این افکار سیاه است نه انجام خود کار . در نوع مثبت با شفقت و شوق کار سختی را انجام می دهیم و آرزوی رسیدن به نتیجه و غلبه قدرت ذهنی ما بر ضعف فیزیولوژیک ما موجب قوی شدن ما می شود و معمولاً نتایجی بسیار پر بار تر از حدس اولیه را به همراه دارد . تفاوت نوع مثبت و منفی دقیقاً در نوع نگاه ما به آرزوی رسیدن به نتیجه است که در نوع منفی ابزار شکنجه است و در نوع مثبت ابزار تعالی و رشد . روشی که ما برای سخت گیری آموزش دیده ایم ، یک روش کاملاً غیر سازنده با تبعات منفی بسیار وحشتناک است که من در این قسمت به نقد این رفتار ناهنجار می پردازم و شرح اولیه ای برای روش سخت گیری صحیح در زندگی و کنکور را بیان می کنم . این قسمت هم همچون قسمت های قبلی نیازمند جلسات بیشتری برای شرح و بسط موضوع و کاربردی شدن آن برای زندگی و کنکور دارد و باید در قسمت های بعدی رادیو کنکور حتماً در موردش صحبت کنم . واقعاً یکی از آزار دهنده ترین رفتار های دانش آموزان بعد از رفتن سر جلسه ی کنکورهای آزمایشی ، دقیقاً این است که تصور می کنند سخت گیری های زندانبانی آن ها را به اهدافی که دارند نزدیک تر می کند . این در حالی است که روانشناسی جدید هرگونه سخت گیری خودخواسته که همراه شفقت برای خود نباشد را آسیب زا و نوعی رفتار جبرانی می داند .

در سری قبلی رادیو کنکور من حدود به ۱۰۰ دقیقه در رابطه با چرایی مخالفتمن با کنکور آزمایشی در طی سال تحصیلی کنکور صحبت کردم . در واقع با بیانی متفاوتی و باروش تشریح بیشتری علل مخالفتم با کنکور آزمایشی را در این پادکست خدمتتون توضیح خواهم داد . آزمون آهای آزمایشی یا کنکور آزمایشی یک معیار کاملاً غلط برای سنجش یک کنکوری است . در قسمت های بعدی رادیو کنکور مفضل در این رابطه صحبت خواهم کرد و در حقیقت این قسمت یک مقدمه برای ورود به این بحث است .

به دفعات بسیار زیادی می بینم که کنکوری ها با یک بار خواندن یک مطلب توقع دارند که آن مطلب را در حد اعلا و کاربردی در تمام تست های کنکور به کار گیرند . و در دفعات دیگری مشاهده کردم که کنکوری عزیز بخاطر درست پاسخ ندادن سوالات کنکور های آزمایشی به شدت ناامید شده و به شدت مضطرب است . همه ی این ها عمدتاً به اشتباه گرفتن فضای تمرینی با فضای خود کنکور بر می گردد . وقتی کنکوری عزیز بستر فکری مناسب را برای تفکیک فضای تمرین کردن و اهمیت تمرین کردن در ذهن خود ندارد ، متاسفانه با چنین فجایع وحشتناکی مواجه می شویم . خطا کردن در تمرین یک مساله ی الزام آوره تا شما برای کنکور دادن بتوانید اطلاعاتی که مطالعه کردید را به درجه ی کاربردی شدن برسانید . در این قسمت پیرامون تفاوت اطلاعات کاربردی و اطلاعای که هنوز کاربردی نشدند صحبت می کنم . اطلاعات زمانی کاربردی می شوند که راه درست تمرین کردن آن ها را بدانیم و روی آن ها تمرین کنیم . و بحث بسیاری در مورد اینکه هر درس متفاوت راهکار تمرینی متفاوت دارد خواهم داشت .

متاسفانه در فرهنگ ما از خودگذشتگی و پایین فرض گرفتن خود یک فضیلت محسوب شده و بر مبنای همین فرهنگ ما مهم ترین آدم زندگی خودمون که خود شخص خودمون باشیم را بارها و بارها نادیده می گیریم و بهش توجه نمی کنیم . در جستجوی شغل و تحصیلات خوب هستیم که خوب به نظر برسیم تا تایید دیگران را بگیریم تا بلکه بتوانیم کمی احساس ارزشمندی کنیم . متاسفانه کسی نبوده که مارا آگاه کند که در بیرون و در تایید دیگران ارزشمندی درونی وجود ندارد . این بدین معنی نیست که تایید بیرونی فاقد ارزش است ، بدین معنی است که اگر از درون احساس ارزشمندی نکنیم ، هرگز سر سوزن با تایید بیرونی احساس ارزشمندی پیدا نخواهیم کرد . این رفتار در میان کنکوری ها به شدت شایع است . برای حفظ رضایت والدین برای کنکور تلاش می کنند و هیچ ارزشمندی و احساس خوبی در آن ها یافت نمی شود . در این قسمت صحبت سر مساله ای بسیار پیچیده است که قطعاً در یک قسمت نمی گنجد . من به دانش آموزان عزیز اخطار می دهم که اگر برای دریافت تایید والدین یا هر کس دیگه ای برای کنکور می خوانید و انگیزه ی درونی شما عمدتاً به آن عامل بیرونی بر می گردد ، حتماً یک باز نگری در رویکرد انتخابتون برای کنکور دادن داشته باشید . همینطور به والدین کنکوری ها نیز اخطار جدی می دهم که اگر حس می کنید فرزند شما بخاطر جلب رضایت شماست که برای کنکور می خواند ، حتماً یک بازنگری دقیق و تخصصی نسبت به خواسته هایی که از فرزندتون دارید بکنید . چرا که ترس از نداشتن شغلی مناسب در آینده دلیل خوبی برای رفتن به دانشگاه نیست . اگر نگران شغل فرزندتان هستید ، به او مهارت های ارتباطی و تعاملات منطقی را پیشنهاد دهید تا کسب و کار پر سودی را به صورت خود جوش برحسب استعداد و نیازش خلق کند . کنکور دادن و به دانشگاه رفتن راه پول درآوردن نیست یا بهتر بگویم بدترین راه پول درآوردن است . کسی که طالب علم و دانش است و از درون با یادگیری یک دانش احساس رضایت از خود دارد باید کنکور دهد و به دانشگاه رود . معمولاً بحث پرستیژ اجتماعی هم مطرح میشه که اینقدر بحث پوچ و بی اهمیتی است که ترجیح میدم حداقل در این پست در موردش صحبت نکنم .

یکی از دانش آموزان روپوش پزشکی خریده بود و حین درس خواندن روپوش پزشکی می پوشید تا طبق قواعد قانون جذب بتواند پزشکی را همراستای با عملکرد خود در درس خواندن جذب کند . دیگری که چند سالی بود پشت کنکور به سر می برد ، دستگاه فشار خون و گوشی پزشکی را از خود دور نمی کرد تا بتواند پزشکی را جذب کند . یکی دیگه آینه ی کوچک دندانپزشکی و پوستر تبلیغاتی یونیت داندانپزشکی به دیوار اتاق آویزان کرده بود . دیگری کلاه ساختمان سازی و تراز در اتاق خود گذاشته بود تا مهندسی عمران را جذب کند . دیگری آرم دانشگاه شریف را از درب اتاق آوزان کرده بود . هر روزه از دانش آموزان و پشت کنکوری ها در مورد تصویر سازی ذهنی ، تابلوی کائنات و قدرت تصورات مطالب زیادی می شنوم و جملات بالا مشاهدات شخصی من از این رفتار ناسالم برمبنای عقیده ای خرافی و کاملاً ناسالم بود . در این اپیزود قصد دارم قصه تجربه شخصی خویش از استفاده از این باور ناسالم را توضیح دهم و دست به تحلیل آن بزنم و سپس از آنانی که با باور من به قانون جذب آلوده شده بودند عذر خواهی کنم . در ادامه فایل های صوتی دکتر هلاکویی که در رابطه با این مساله صحبت کردند را ضمیمه کرده تا بر سطح آگاهی شما عزیزان بیفزایم .