از کودکی آموختیم که شکست چیز منفی و بدی است .هرگز به ما نیاموختند که دانشگاه اصلی زندگی ما شکست های ما هستند .ترس از شکست کابوس هر کنکوری است و کنکور که فقط نقش امتحان ورودی دانشگاه را قرار بود داشته باشد ، تبدیل به گرداب کابوس های کنکوری ها می شود .دلیلش فقط این است که شکست را به طور کلی چیز بدی می دانیم .شکست بخشی مهم از زندگی ماست .پذیرش وجود شکست قدم بزرگی برای کشف موفقیت است و هر شکست حاوی آموزه هایی است که موفقیت را قطعی و لذت بخش تر کند .شکست وجود دارد و انکار این بخش مهم زندگی فقط خشنودی زندگانی مارا از بین برده و مارا از دانشگاه عظیم شکست ها محروم می کند ..در این قسمت این بحث بسیار مهم را نقد و بررسی می کنم .