.ابدیت..به تو می‌رسم با تمنای خویشز تو می‌چشم بر بلندای خویش.روزها می‌بارند:فکر و روح و احساس.من به این باغچه‌ی خویش، تعلق دارموَ هنوز می‌دانم: کودکی‌ها اینجاست.آسمان‌صاف و دل‌آرام و شبی در بر یارلحظه‌خاموش، دِی‌فراموش و نگاه‌ها گره‌وارکودکم می‌روید، کودکش می‌رویدجوششی در دل ماستزندگی می‌خندد، لب‌ فرو می‌بنددساعتِ صحبت ماستمن ز نوشیدن این صوت شهامت دارموَ نمی‌ترسم اگر نقطه‌ی پایان، اینجاست.................... وحید قاضی‌نور ...Vahid GhaziNour۵ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۰--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/vahid-ghazinour/message