काव्य पंक्ती

My Life Story, After I lost my eye sight, how I have tackled the situation and overcome this phase with the strength of positive thoughts.

एक कविता

प्राची... अल्लड, अवखळ, हसरी, प्रसन्न चेहर्याची. प्राचीच्या हसण्यात एक चैतन्य होतं. सदाफुली सारखी, हसरी, फ्रैश आणि खूप मनापासून आयुष्याला समोर जाणारी. न कळतं गुफले गेलेले बौध... समजूनही तो नासमजच राहिला... प्रेमाची अवहेलना सहन न झालेली... निरागस प्राची... विदीर्ण, विमनस्क अशस्थेत निराशेच्या गर्तेत गेली... त्याच विमनस्क अशधेत... तीनी एक भयंकर पाऊल उचललं.... त्याला आयुयभराची एक भळभळती जखम देऊन तीनी स्वतच्या आयुष्याची दुर्दशा करुन घेतली... आपल्राच हातानी

Its poem on my own Life

Tribute to the legends in different spheres of Society... with my simple and honest words, small stanzas.

A small kid name JUGAL. Naughty, Cute, Extreme Curious... Very Innocent. Story of this boy. My true and touching experience.

Our Country had divided into two different Countries... One borderline has divided the geographical area and even people. Now after 74 years of so long time has passed away... A positive thought... about the bounding of minds... people from the both the sides of this boarders.