nolur ellerin, bir çocuğun en babasız gecesine bulaşmamış olsun gözlerin bir annenin feryadına seyirci kalmamış.. nolur bir nefrete ev sahipliği yapmamış olsun, adın. bir yuvaya düşen ateşte izin, bir haksızlıkta payın olmasın, nolur. her gün biraz daha içine çekildiğim bu karanlığın sahiplerinden olma nolur ağladığım hikayelerin kötü adamı*

ben senin, "dünyayı güzellik kurtaracak" sözünü duyduğunda ayna karşısına geçmene üzülürüm leyla, güzellik kalptedir, güzellik yeni bir dünya için sarfedilen emektedir... tüm kalbimle sana diyorum ki, “dünyayı güzellik kurtaracak, bir insanı sevmekle başlayacak her şey” leyla*

yaşamak çukur yerlere doluyor diyorlar bu yüzden yıkıntıya dönüşse de yaşıyormuş insan   ama hep yıkıldığımız yeter sevgilim, biraz da kekik toplayalım   kıymetini bilmediğimiz şeyler var    yaşamak bir at gibi huysuzlanıyor kapımızda sevgilim   geçen günlere üzüldük tamam yola düşelim düşünelim: başka günlerin duvarı daha sağlam düşünelim: başka günlerin sokağı daha neşeli  başka evlerin kadınları erkekleri tam bir kahraman tül perdeler uçuşurken başka evlerin pencerelerinde bizi bir kitabın sayfaları arasında kurutuyor zaman*

sen gelince bir ilkbahar dudaklarında bir yaşama sevinci ‘kavgamın çiçeği’ seni sana*

nerede olursa olsun benim yerim,  ben hep bir şekilde ölmemek için,  ben herkesin cellat kesildiği bir zaman da  kimseyi öldürmemek için, direneceğim*

ben, bir kuşun kanatlarını kıran sevginin sevgi olmadığından bahsediyorum konuştuğum herkese bir kuşa kanatlarının varlığını hatırlatmak ne acı bir kuşa kanatlarının varlığını unutturmak ne büyük ağrı  bunları yaşatmamış ve hiç yaşamamış olmanı diliyorum*

Ben bir insan, ben bir Türk şairi Nazım Hikmet ben tepeden tırnağa insan tepeden tırnağa kavga, hasret ve ümitten ibaret... Ben hem kendimden bahseden şiirler yazmak istiyorum, hem bir tek insana, hem milyonlara seslenen şiirler.

Şükrü Erbaş yazdığı denemelerle, şiirlerle bize aşkı acıyı ve hayatı öğreten ve yaşatan bir şair.O yazdı biz okuyoruz.Çünkü biz okumazsak onun deyimiyle yaşamamış olacak.

Herkese merhaba! Birkaç zamandır düşünüp durduğumuz limanımızı bir umutla açmaya karar verdik. Düşünmekle değil de yola çıkıldığında varılıyor ya limana, bunu bildiğimizden sanırım, geç kalmak istemedik daha fazla 🌿 İstedik ki öyle bir liman olsun ki burası, kıyıda köşede, kimden ne kadar sakladığınız yük varsa gelip de bırakıverin buraya ama bazen bambaşka yüklere çarpacağınızı da unutmayın. Ne diyordu: insan ancak başkasının acısını duyabildiğinde insan, diye.  İstedik ki bir şiirin bir dizesinde kendi yükümüzden arınalım da anlayalım ötekini, asırlar öncesinden de görünse aslında aynı olduğunu hislerin. İstedik ki, bunca debdebenin arasından sıyrılıp kalbimize bakalım , hissi hissedelim. Dile gelmez değil, gelir bazen. Söz sükuttan daha değerli olabilir. İstedik ki konuşalım birileriyle, kendi kabuğumuzu kıralım kendimiz. İstedik ki birkaç mısraya, yaşanmışlık dolu cümlelere sarılabilelim. İstedik... Siz de isterseniz, buyurun limana 🕊