Bizlere başkaları için fedakarlığın erken yaşlardan itibaren gerçek cömertliği ifade ettiği öğretildi. Bu nedenle ne yazık ki bencil etiketinin olumsuz bir çağrışım yaptığı bir toplumda yaşıyoruz. Oysa ki ilişki sürdürmek ve sevilmek uğruna kendimizden bu sebeple o kadar uzaklaşıyoruz ki başkalarına da iyi gelemez hale geldik ve biz bunu devam ettirdikçe hayat, keyif alınması gereken bir yer olmak yerine sorumluluk listesindeki görevlerimizi tamamlayan bir yer haline gelmeye başladı. Halbu ki bencillik dediğimizde bunun aralığı 1-10 arasında geniş bir yelpazede değerlendirilebilir. Sağlıklı bencillik, kendimize bakma ve gerçekten yapmak istediğimiz şeyi, suçluluk duymadan yapma yeteneğini ima eder ve bunu 5-6 gibi dengeli bir yerde tutabiliriz. Çünkü, sadece sevilme ihtiyacı uğruna kendimiz olmaktan vazgeçtiğimizde biz başkalarına hizmet ediyor değil, başkalarına rüşvet veriyor oluruz. Bu nedenle, bu tür bir bencillik yanlış değil, sağlıklı bir psikoloji ve ilişki için elzemdir. Çünkü biri kendine iyi gelme becerisine sahip değilse, başkalarına da pek iyi gelebileceğinden ve sağlıklı ilişkiler sürdürebileceğinden pek de bahsedemeyiz. Unutmamalıyız ki hayat boyu kurmak zorunda olduğumuz yegane sağlıklı ilişki kendimizle ki sonrasında başkaları ile de sürdürülebilir sağlıklı ilişkilerimiz olsun.