نازنينم رنجش از دیوانگی هايم خطاستعشق را همواره با دیوانگی پيوندهاستشايد اينها امتحان ماست با دستور عشقورنه هرگز رنجش مشعوق را عاشق نخواستچند می گویی كه از من شكوه ها داری به دل؟لب كه بگشايم مرا هم با تو چندان ماجراستعشق را ای يار با معيار بی دردی مسنجعلت عاشق طبيب من! ز علت ها جداستبا غبار راه معشوق است راه آفتابخاك پای دوست در چشمان عاشق توتياستجذبه از عشق است و با او بر نتابد هيچ كسهر چه تو آهن دلی او بيشتر آهنرباستخود در اين خانه نمی خواند کسی خط خردتا در اين شهريم آری شهریاری عشق راستعشق اگر گويد به می سجاده رنگين كن،بكنتا در اين شهريم آری شهریاری عشق راستعشق یعنی زخمه ای از تيشه و سازی ز سنگكز طنينش تا هميشه بيستون غرق صداستشاعر حسين منزویدکلمه لیلا صالح