اگر اندكی پایین‌تر بود آسمان‌مثل دیگر شاعران‌آرزو نمی‌كردم كه چیزی بر آن بنویسم‌می‌بریدم و پیش‌بند پرنده‌هایش می‌كردم.اگر این رودهاادامه نمی‌یافتندبه خیالشان ته دنیا را ببینندبر ساحل نمی‌نشستم‌(مثل پرنده‌ها، قایق‌ها)‌و به شور ابد نمی‌اندیشیدم‌تقطیرش می‌كردم‌در قلمم می‌ریختم.اگر اینقدر ماه‌جدی نبودكه طی هزاران سال‌حتی یك قدم به سمت خانه من برداردبرمی‌داشتم و صافش می‌كردم روی میزمی‌نوشتم: چه ارزش دارد زندگی‌كه این همه چیز داشته باشی و بگذاری بمیری.حیف‌هیچ كدامشان مال ما نیست‌و چقدر دوستت دارم زندگی‌كه همین فرصت كوتاه را، بعلاوه اوبه من هدیه كردی..#شمس_لنگرودی cafeparagraph_mag@