We moeten met zijn allen langer werken als we de pensioenen betaalbaar willen houden. Tot we 65 zijn. En vanaf 2030 tot we 67 zijn. Werkgevers worden er binnenkort zelfs voor beboet als ze te weinig 60-plussers in dienst hebben, als het van minister Lalieux afhangt. Dat soort maatregelen, in combinatie met de vergrijzing maakt dat leeftijdsverschillen van 35 jaar tussen collega’s en leidinggevenden vandaag geen uitzondering meer zijn. Eerder onderzoek toonde al aan dat leeftijdsdiversiteit heel wat voordelen met zich kan meebrengen. Maar het kan ook leiden tot percepties van uitsluiting en spanningen veroorzaken. En dat heeft natuurlijk een negatieve impact op de werkmotivatie van mensen.
Hoe kunnen we ervoor zorgen dat medewerkers zich (meer) intrinsiek gemotiveerd voelen om te werken als ze veel jonger of veel ouder zijn dan hun leidinggevende?
Voor een antwoord op die vraag, kwam ik terecht bij Laura De Boom (Universiteit Antwerpen). Sinds kort wordt ze gefinancierd door het Fonds van Wetenschappelijk Onderzoek Vlaanderen. De komende jaren zal ze nagaan hoe organisaties diversiteit in het personeelsbestand kunnen aantrekken, beheren en behouden.
Intussen is haar eerste paper, in samenwerking met prof. Kim De Meulenaere, ingestuurd voor publicatie. Hierin onderzoeken ze de impact van leeftijdsinclusief leiderschap op de intrinsieke motivatie van de werknemers, gebaseerd op de zelfdeterminatie theorie. En dat is het thema van deze #ZigZagHR Podcast
+++
Honger naar meer?
And don’t forget: it’s a great time to be in HR!
+++
Opgenomen op de #ZigZagHR kantoorboot
