Binnenkort neem ik een sabbatical. Je hoort er meer over in deze aflevering.

Hoe geef je seksuele voorlichting aan je kind?In deze aflevering hoor je mijn visie hierop. www.eliseverheul.nl

Welke schoolkeuze maak je voor je kind? Waar baseer je jouw keuze op? Waar kun je rekening mee houden? In deze aflevering neem ik je mee in mijn gedachten en visie hierover.www.eliseverheul.nl

Je kind leeft trager dan jij. Leef je als in een hoge-snelheidstrein zonder tussenstation? zoef zoef Dan zie je eigenlijk niet waar je bent omdat het te snel gaat De tijd raast voorbij sneller dan je lief is Je kind leeft trager dan jij als in een tragere trein stapvoets Je denkt wellicht: “Kind, schiet nou op we moeten snel door we hebben haast!” Maar je kind heeft geen haast we zijn toch hier? Nu? Waarom moeten we haasten? Je kind is de beste ont-haaster de beste hier-en-nu belever die er is Het is jouw boedha in huis Hier en nu Hier en nu Hier en nu stapvoets Als je haast hebt is dat heel onhandig Maarrrr zie ook de schoonheid in van het langzamere tempo waarin je kind leeft Haast minder leef meer Besef dat je iedere dag een keuze hebt om de gehaastheid uit jouw leven te halen Zodat je meer lééft i.p.v. óverleeft Zodat je meer geniet van wat je ziet Zodat je meer verbindt met je kind Want om je kind te bereiken moet je niet voorbij zoeven maar vaart minderen dat spaart je kind(eren) Enjoy the ride! www.eliseverheul.nl/ouderbegeleiding

Lieve papa, lieve mama, Ik wil voelen dat ik helemaal oké ben zoals ik ben. Met mijn fijne dingen en met mijn minder fijne dingen. Ik heb jou daarbij nodig om van mij te houden gewoon om wie ik ben. Ik wil door jou gezien worden. Niet om wat ik kan maar om wie ik ben. Ik heb het nodig dat je naar me luistert. Zonder oordeel. En dat je mij met belangstellende vragen uitnodigt om te blijven vertellen. Ik doe mijn best. Ik wil dat je dat weet. Ik wil dat je het ziet. Ik heb jouw vertrouwen nodig daar krijg ik zelfvertrouwen van. Zodat ik steeds meer mijn eigen weg durf te gaan. Ik heb jouw geduld nodig om mijn eigen tempo te kunnen volgen. En onthoud… ik ben nog maar een kind. Ik kan mezelf nog niet altijd in de hand houden. Daarom heb ik jouw liefdevolle hand nodig voor begrip en ondersteuning. Ik heb het nodig dat ik bij jou kan ontspannen. Rusten. Mezelf kan zijn. Gewoon zoals ik ben. Je kind (geschreven door Elise Verheul, 2010)www.eliseverheul.nlWil je mij helpen om deze brief te verspreiden? Mail naar [email protected] je graag door mij begeleid worden om het ouderschap fijner en makkelijker te maken? Ga naar www.eliseverheul.nl/ouderbegeleiding of mail naar [email protected]

Het lastigste van ouderschap is misschien wel je eigen reactie op het gedrag van je kind.Bijv:Je wil niet boos worden op je kind maar je wordt het tóch...Je wil geduldig zijn maar je bent het helaas vaak niet...Je wil begripvol zijn maar je snapt je kind niet...ookal lijken jullie op elkaar... Want je kind is wellicht ook zo ongeduldigof wordt net zo snel boos als jij...Ja.Kinderen zijn spiegeltjes! Waarmee ik niet automatisch bedoel dat het door jou komt dat je kind zo doet! Want je kind gedraagt zich kinderlijk simpelweg omdat hij/zij nog een kind is! Het is een ware kunst om als volwassene niet kinderachtig terug te doen ;)Hoe gaat dat bij jou? Hoe reageer jij? Als een volwassene, of als een kind?*Als ik ouders begeleid help ik ze om kind beter te begrijpen EN zichzelf in de hand te houden. Zodat ouders vaker vanuit volwassenheid liefdevol kunnen reageren op het kinderlijke gedrag van hun kind:) Wil je dit zelf ervaren? Wil je graag 1 op 1 door mij worden begeleid? Wil je mij gedurende 4 weken als jouw persoonlijke steun in de rug, als vraagbaak & liefdevolle sparringpartner in het ouderschap?Dat kan weer! Ik heb momenteel namelijk weer een paar plekken vrij voor Steun in de rug support. Zie www.eliseverheul.nl/steuninderugsupport

Je kind verandert jou. En als je meerdere kinderen hebt: ieder kind heeft iets anders van je nodig en verandert je op een andere manier.Soms kan het zo zwaar zijn met je kind. En als je daar middenin zit, lijkt er nooit een einde aan te komen. Maar het gaat voorbij. Ook dat verandert:) 

We willen allemaal in vrede leven maar wat is dat eigenlijk? Dat je altijd lief bent voor elkaar? Helaas is dat een illusie. Ook tussen broer en zus. Ze houden van elkaar en soms haten ze elkaar. Zoals vanmorgen, vlak voor het kerstontbijt. De kinderen waren leuk samen aan het stoeien. Terwijl het kerstbrood in de oven zat, werd er opeens gekrabt en geschopt. Er klonk: hij deed dit, en zij deed dat. Eenmaal aan tafel ging het door in de vorm van gezeur. Ik vond er niets aan. Want hé, het is kerst en wees toch dankbaar dat we allemaal gezond samen aan tafel kunnen zitten, met al dat lekkers bovendien. Je kent het vast wel, dat soort gedachten. Ik had zin om erover te zeuren. En dat deed ik even later ook. Want ik zei: We gaan een spelletje doen: wie het beste kan zeuren! Om de beurt gingen we zeuren. De een nog hilarischer dan de ander. En toen moesten we zo lachen dat het weer op vrede leek. Totdat onze puberzoon meermalen in zijn grapjes het woord k*t gebruikte en ik dat niet grappig vond. Ik zei: ik zeg toch ook niet de hele tijd p*nis? Dat vond hij niet grappig dat ik dat zei. En toen was de zogenaamde vrede weer even ver te zoeken. Hij trok zich terug in zijn kamer. Zo gaat dat soms met ups en downs Vrede gaat niet om altijd lief doen naar elkaar Maar wel: om elkaar de rust te geven als dat nodig is om bij te kunnen komen van een strijd om elkaar daarna weer te ontmoeten en te ontdekken wat er schuil ging onder het conflict en om de pijn daarvan te erkennen. Vrede valt moeilijk af te dwingen, zoals ook uit deze ochtend bleek. Tussen broer en zus werd vlak voor het ontbijt gekrabd en geschopt. Het brood was gaar. Ik wilde eten in vrede. We gingen aan tafel en maakten weliswaar grapjes, maar het spreekwoordelijke ijs van onze puberzoon was nog te dun om een volgend conflict te kunnen verdragen. Vrede heeft dikwijls tijd nodig. En is soms een kwestie van geluk. Dat de een niets doet wat de ander niet verdragen kan. www.eliseverheul.nlwww.eliseverheul.nl/steuninderugsupport

December. Een knusse maand, maar voor velen ook een stressvolle maand. Sint, kerst, donkerte en kou. Met hier en daar een snotneus of een griepje. Veel ouders voelen zich extra vermoeid. In deze aflevering geef ik 1 heel belangrijke tip voor vermoeide ouders!***Binnenkort start er weer een ronde 'Steun in de rug support', waarbij ik ouders gedurende een maand individueel begeleid. Er zijn maar beperkt aantal plaatsen. Wil je op de wachtlijst? Ga naar www.eliseverheul.nl/steuninderugsupportGa naar www.eliseverheul.nl om een gratis download aan te vragen van prachtige posters met de 'Brief van je Kind'. 

Praat jij makkelijk met jouw kind, of juist niet? Als je kind al goed kan praten, kun je soms helemaal vergeten hoe jong je kind is... Je overschat je kind... en voor je het weet raakt je kind overvoerd met jouw goed bedoelde verbale informatie. Soms is het ook andersom. Je onderschat je kind. Waardoor je bepaalde vragen niet stelt aan je kind. En dat is jammer, want de  antwoorden van je kind kunnen juist zo waardevol kan zijn!Ik vertel er meer over in deze aflevering:)Verlang je naar wat steun in je rug m.b.t. het ouderschap? Ga dan naar www.eliseverheul.nl/steuninderugsupport