Bart vind de liguster een nostalgisch aandoende struik. Want vroeger werd die heel veel als heg, als tuinafscheiding gebruikt. Nu zie je vaak beukenhaag, taxus of laurier. Maar wat ruikt die liguster lekker als je hem laat groeien! Gewoon als struik, niet als heg. En dan nog de koekoek. Wat een spectaculaire vogel is dat! Huiveringwekkend precies in het uitkienen van een 'gast'-nest om snel een ei te leggen. In huiveringwekkende precisie slechts geëvenaard door het kuiken dat uit dat ei gekropen komt....

Het woord 'wants' roept vervelende associaties op: bedwants, muurwants... Maar de vuurwants is een fijne tuingenoot. Bijt alleen in afgevallen bladeren en luizen. En heeft een fenomenaal mooie tekening op de rug. Hij lijkt wel een historisch schild van het Afrikaanse continent. En we eindigen deze aflevering met een rasoptimist. De kleine karekiet. Want een vogel die in het voorjaar vanuit het zuiden van de Sahara naar Nederland vliegt om hier in het riet een nest te bouwen en vier eieren te leggen die er door een koekoeksjong uitgemieterd worden waarna het, zittend op de kop van dit jong, deze indringer bijvoert tot het volwassen is om dan blijgemoed in het najaar weer zuidwaarts te trekken; dat noem ik een optimist.

De glimworm of de vuurvlieg, het is geen worm én geen vlieg. Wat is het dan wel? Een insect dat gedijt bij duister, dus dat het lastig heeft in de stad. Maar in grote donkere parken wel opgloeit in het voorjaar. En de veenmol is óók geen mol, maar een insect dat gedijt tussen de planten van je moestuintje. Maar of jij daar blij van wordt? De echte mol wel in ieder geval!

Een irritante vechtjas, zo wordt er wel gekeken naar de nijlgans. En inderdaad, het verdedigen van nest en territoir zit diep in de aard van deze schoonheid. Het is een echte stadsbewoner die zich met zijn geluid ook niet echt populair maakt. Maar in deze afleveringen ook kersenplukken in de stad. Let voortaan op de boskriek! In tegenstelling tot wat z'n naam doet vermoeden, ook een echte -en lekkere!-stadsboom.

De gewone pad... wat heet 'gewoon'. Een dier dat ieder voorjaar weer naar zijn geboortegrond terugkeert om er jonkies te maken. Een tocht  die door het autoverkeer fataal kan aflopen. Maar daar hebben we iets op gevonden. Een dier ook met een huid die als drugslab werkt. Het likken aan een pad kan daardoor hallucinatoire gevolgen krijgen. Probeert dit niet!  En verderop praten we over de sperwer. De roofvogel die de mussen-populatie in de steden heeft uitgedund. Maar er ook voor gezorgd heeft dat de overgebleven mussen een stuk alerter zijn geworden!

De koolmees. Daar zijn er heel veel van. En ze zijn vertrouwd met mensen. Hang een nestkast op en dan moet het raar lopen wil er géén koolmees in gaan broeden (wel zorgen dat de ingang niet kleiner is dan de omtrek van een €2 munt). En luister naar het spannende verhaal over de koolmees als horror-vogel... Ook de doodgravers komen ter sprake. Die kleine grote opruimers van dode beesten in de natuur. Zij zorgen ervoor dat de kadavers van b.v. koolmezen langzaam in de grond zakken en tot een feestmaal worden voor hun kroost.... 

Het zijn net bananenschillen, de bloembladeren van de magnolia, als ze op de grond vallen. Maar als eekhoorns ze eten, dan kunnen ze er dronken van worden. Kijk hier maar eens hoe dat eruit ziet. En we hebben het even over de grote herrieschopper die ook een aankondiger van de lente is: de zwartkop. Je ziet hem niet zo vaak, maar je hoort hem des te beter. En als je een meidoorn in je buurt zet, grote kans dat ze daarin gaan nestelen.

De wasbeerhond? Wat krijgen we nou weer? Is die ook al in Nederland? Wat is het eigenlijk? Hij lijkt erg op de wasbeer. En die loopt al een tijdje in Nederland rond. Ze zijn allebei import, maar de wasbeerhond is groter, formaat vos ongeveer. Maar eerst gaan we in op de lotgevallen van de vink. Een legendarische zanger met een pover repertoire, vindt Bart. En het verhaal rond de blinde vink....

Eendjes voeren in de stad is eigenlijk ook kokmeeuwen voeren. Die voelt zich erg goed thuis bij ons. En een kolonie vestigen ze graag op platte daken van kantoren of flatgebouwen waar alle eitjes tegelijk uitkomen: Strategie. En je hebt ze vast wel eens zien 'tapdansen' in het gras. Dat doen ze om regenwormen te foppen en te vangen. En die regenworm. Daar hebben we er heel veel van en die zijn ook heel erg nodig. Bijzonder is dat ze voor hun nageslacht zelf de benodigde eitjes en zaadjes bij zich hebben. Vooral als blijkt dat ze ook nog eens paren met elkaar! Voor de lol? Of ook strategie?

En jij maar denken dat wanneer je het klokhuis van je appeltje in de berm gooit, dat daar wel dezelfde appel uit groeit. Niet dus! Geert legt uit hoe je echte appels krijgt en hoe je straatappels krijgt. En dat is ingewikkelde materie. Bart kon het maar nauwelijks bijbenen... En de fazant, ook wel de prins carnaval onder de vogels genoemd, is ooit door de Romeinen hier naartoe gehaald. Je ziet hem nu vaak in de stad in de buurt van sportvelden en grote parken.