Preek over Efeze 6: 16.

Preek over Efeze 6: 15

Preek over Efeze 6: 14b.

Wie online om zich heen kijkt, ziet hoe wij onszelf presenteren. Op Instagram, Snapchat en Tiktok zetten we ons beste beentje voor. Voor je het weet, ben je meer bezig met hoe een foto overkomt, dan wat er op de foto staat. Het gevaar van overdreven aandacht voor jezelf ligt op de loer. Hoogmoed is immers een valkuil waar velen in vallen.

In de echte wereld zijn we gebaat bij grenzen. Niemand geeft een kind een miljoen euro in handen. Ook leren we ons volgens regels gedragen in het verkeer. Ter bescherming van onszelf en anderen. Soms stoten we ons aan grenzen, maar tegelijkertijd bieden ze helderheid en veiligheid.

In zijn boek Aandacht is het nieuwe goud schetst Prof. Tim Wu (VS) de opkomst van de aandachtindustrie. Zo blijkt dat Amerikanen in de jaren vijftig van de vorige eeuw massaal gekluisterd achter de televisie hun avonden doorbrachten. Dit bleek een verslavende activiteit, op een bepaald moment leverde dit gemiddeld zo’n zes uur schermtijd per etmaal op. Wellicht herken je dit. Maar dan doordat jij deze uren doorbrengt achter het kleine scherm van je smartphone of tablet.

Job zegt dat hij een verbond maakte met zijn ogen (Job 31: 1). Blijkbaar was daar reden toe. Er waren allerlei dingen die zijn aandacht trokken. Dat leidde tot verlangens die hem schuldig stelde voor God. Daarom maakte hij een verbond, een overeenkomst. Hij liet zijn blik niet vangen, maar keek bewust weg als dat nodig was.

Dr. Jeffrey Stainover, een psychiater, stelde in een bericht voor het Amerikaanse Congres: ‘Met de komst van de computer is de verslavende stimulans voor internetporno haast onomkeerbaar geworden. Het is alsof we een vorm van heroïne hebben bedacht. Maar dan 100 keer krachtiger dan voorheen. Geschikt voor gebruik in de privacy van het eigen huis; en dan direct ingespoten in de hersenen, via de ogen. Het is beschikbaar in een onbeperkt aanbod, via een zelfvoorzienend distributienetwerk, verheerlijkt als kunst en beschermd door de grondwet.’

Johannes stelt dat we de wereld niet lief moeten hebben. Evenmin dat wat in de wereld is. Doen we dat wel? Dan is de liefde van de Vader niet in ons hart. Wat bedoelt Johannes daarmee? Je mag toch wel genieten van wat je op deze aarde krijgt? Dat klopt. We mogen de aarde gebruiken en daarvan genieten.

De apostelen gaven in hun zendbrieven onderwijs aan de christengemeenten. Johannes schreef drie liefdevolle, maar ook scherpe brieven. In 1 Joh. 2 horen we hoe hij de gemeente aanspreekt als ‘kinderen’, daarmee doelt hij op het geheel van de gemeente. Ook spreekt hij ‘vaders’ aan, dat zijn de volwassenen die leidinggeven. Tenslotte heeft hij een boodschap voor de ‘jongelingen’. Jongeren, dat zijn degenen die nog niet geheel volwassen zijn.