У вялікіх гарадах, каб патрапіць з аднаго пункта ў іншы, даводзіцца карыстацца грамадскім транспартам. Часта мы нават не можам абысціся адным сродкам транспарту: даводзіцца, напрыклад, перасаджвацца з аўтобуса на тралейбус. Невялікія адлегласці мы можам прайсці пешшу або арандаваць ровар ці самакат. Калі мы гладка і без асаблівых намаганняў трапляем у патрэбнае месца праз розныя сродкі транспарту, то можна казаць пра бясшвоўнасць перасоўвання.

Пра тое, якой мусіць быць гарадская мабільнасць, пагаварылі з Ілонай Эльяшэвіч з Менскай урбаністычнай платформы.

• Што такое бясшвоўнасць перасоўвання?
• Дзе нас напаткаюць тыя самыя “швы”?
• Чаму чакаць перасадкі паўгадзіны – гэта не ок?
• Колькі часу мусіць займаць вандроўка па горадзе?
• Як мусяць выглядаць білеты на грамадскі транспарт?
• Чаму блуканні турыстаў і турыстак – праблемы для ўсяго горада?

Сайт Менскай Урбаністычная Платформы: https://www.mienskurban.space/