ای پسران غفلت و هوی، دشمن مرا در خانه‌ من راه داده‌ايد و دوست مرا از خود رانده‌ايد. چنان‌چه حب غير مرا در دل منزل داده‌ايد. بشنويد بيان دوست را و به رضوانش اقبال نمائيد. دوستان ظاهر، نظر به مصلحت خود، يکديگر را دوست داشته و دارند. ولکن دوست معنوی شما را لاجل شما دوست داشته و دارد. بلکه مخصوص هدايت شما بلايای لا تحصی قبول فرموده. به چنين دوست جفا مکنيد و به کويش بشتابيد. اين است شمس کلمه‌ صدق و وفا که از افق اصبع مالک اسماء اشراق فرموده. افتحوا آذانکم لاصغاء کلمة اللّه المهيمن القيوم