พลังงานสะอาด ตอนที่ ​๘ แม้กำลังบุญเรายังไม่พอที่จะมีพลังงานสะอาดอย่างโชติกะเศรษฐี แต่ก็ยังโชคดีที่มีพลังงานสะอาดคือพลังงานแสงอาทิตย์อยู่ จึงขอเชิญชวนท่านผู้มีบุญทุกท่าน มาเอาบุญพิเศษด้วยการถวายพลังงานสะอาด เพื่อใช้ในงานพระศาสนา แด่พระภิกษุสามเณร ณ ศูนย์การศึกษาเขาแก้วเสด็จ อ.กบินทร์บุรี จ.ปราจีนบุรี ตามวันเวลา และ สถานที่ ที่ได้ให้มากับคลิป VDO อันนี้นะ ขอบุญกุศลที่ท่านผู้มีบุญ ได้ตั้งใจถวายพลังงานสะอาดแด่พระภิกษุสามเณร เพื่อใช้ในงานพระศาสนา จงดลบันดาลให้ท่านผู้มีบุญทุกท่านได้มีพลังงานสะอาดดุจเดียวกับท่านโชติกะเศรษฐี ไปทุกภพทุกชาติ ตราบกระทั่งเข้าสู่พระนิพพานเทอญ ขอเจริญพร

พลังงานสะอาด  ตอนที่ ๗ ว่าแล้วโชติกะเศรษฐี ก็นำดวงแก้วมณีที่มีแสงสว่างในตัวขนาดเท่าผลแตงโม อันหาค่ามิได้ มาถวายพระเจ้าพิมพิสาร เพื่อให้พระราชาได้ใช้แสงสว่างพลังงานสะอาดจากดวงแก้วมณีดวงนี้ แทนประทีปเดิมที่เคยใช้อยู่เป็นประจำ เรื่องราวนี้ มีบันทึกอยู่ในอรรถกถาของธรรมบท ในพระไตรปิฎก อ่านแล้วอยากมีพลังงานสะอาดแบบโชติกะเศรษฐีบ้างจังเลย จะได้ไม่ต้องมาระดมทุนหาจ่ายค่าไฟเหมือนกับตอนนี้ และก็เชื่อว่า ญาติโยมทุกคน ก็คงอยากจะมีพลังงานสะอาดแบบโชติกะเศรษฐีแบบนี้ และก็คงอยากจะมีมากๆ ให้เพียงพอที่จะนำไปถวายทุกๆ วัด ทั้งในและต่างประเทศ ใช่ไหมเอ่ย

พลังงานสะอาด  ตอนที่ ๖ “ถ้าอย่างนั้น นางน้ำตาไหลเพราะเหตุใด” พระราชาถาม “เพราะนางไม่เคยอยู่กับแสงสว่างของประทีบเลย อยู่แต่กับแสงสว่างของพลังงานสะอาด คือ แก้วมณี พระองค์คงประทับอยู่แต่กับแสงสว่างของประทีบละกระมัง” โชติกะเศรษฐีทูลถาม “ใช่แล้ว” พระราชาตรัสตอบ “เพราะเหตุนั้น กลิ่นของควันประทีปที่ติดอยู่ที่ภูษาโพกศรีษะของพระองค์ จึงกระทบนัยน์ตานาง นางระคายเคือง น้ำตาจึงไหลออกมา” โชติกะเศรษฐี บอกถึงเหตุที่ภรรยาน้ำตาไหล แล้วทูลพระราชาต่อไปว่า “ข้าพระพุทธเจ้าจะถวายดวงแก้วมณีแด่พระองค์ดวงหนึ่ง จากนี้ขอพระองค์จงประทับอยู่แต่กับแสงสว่างของแก้วมณีนี้เถิด”

พลังงานสะอาด  ตอนที่ ๕ ผิดกับพระราชา ที่อาศัยอยู่กับประทีปที่มีน้ำมันเป็นเชื้อเพลิงที่มีการเผาไหม้ไม่สมบูรณ์ จึงมีผงควันติดอยู่ที่ภูษาโพกศรีษะ กลิ่นควันอันนั้นกระทบกับนัยน์ตาของภรรยาโชติกะเศรษฐีขณะกำลังถวายงานพัด น้ำตานางก็ไหลพรากเพราะความระคายเคือง พระราชาเห็นดังนั้น ก็เข้าใจว่านางกลัวว่าพระองค์จะมายึดสมบัติของสามี จึงตรัสกับโชติกะเศรษฐีว่า “ท่านมหาเศรษฐี นางคงกลัวว่าพระราชาจะยึดสมบัติของสามีเรา จึงร้องไห้ ท่านจงปลอบใจนาง ว่าเราไม่มีความคิด เช่นนั้น” “ข้าแต่สมมติเทพ นางมิได้ร้องไห้” โชติกะเศรษฐี กราบทูล

พลังงานสะอาด ตอนที่ ๔ โชติกะเศรษฐ๊ ก็ถวายการต้อนรับด้วยการให้เสวยข้าวสวยที่ตัวเองรับประทานเป็นประจำ พระราชาถูกพระโอษฐ์ ถูกพระทัยมาก เสวยไม่หยุด จนโชติกะเศรษฐี ต้องขอให้หยุด เพราะกลัวว่าพระราชาจะเสวยมากเกินไปจนอาหารไม่ย่อย เมื่อพระราชาเสวยเสร็จแล้ว ก็ถามหาภรรยาของท่านโชติกะเศรษฐี ท่านโชติกะเศรษฐี จึงตามภรรยา ให้มาถวายงานพัดกับพระราชาในขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนากัน เนื่องจากภรรยาของโชติกะเศรษฐี อาศัยอยู่แต่กับพลังงานสะอาด แวดล้อมอยู่ด้วยพลังงานสะอาด ไม่เคยสัมผัสกับแสงสว่างของประทีปที่มีน้ำมันเป็นเชื้อเพลิง

พลังงานสะอาด  ตอนที่ ๓ ข้าวสาร ๑ ทะนานหรือ ๑ ลิตรที่นำมาจากอุตรกุรูทวีปนั้น เมื่อตักออกก็จะมีข้าวสารใหม่มาแทนที่ เต็มอยู่อย่างนั้นตลอดเวลา ทั้งโชติกเศรษฐีและภรรยา รวมทั้งเหล่าข้าทาสบริวาร เลี้ยงชีวิตด้วยข้าวสาร ๑ ทะนานหรือ ๑ ลิตรนั้น อย่างเดียว โดยไม่มีอาหารอื่นเลย เพราะเป็นอาหารสะอาด มีรสชาติอร่อย และถึงพร้อมด้วยคุณค่าทางโภชนาการอย่างครบถ้วน วันหนึ่งพระราชาพระเจ้าพิมพิสาร ทราบว่าปราสาทของโขติกะเศรษฐี เกิดในแว่นแคว้นของพระองค์ จึงเสด็จไปเยี่ยม โชติกะเศรษฐ๊ ก็ถวายการต้อนรับด้วยการให้เสวยข้าวสวยที่ตัวเองรับประทานเป็นประจำ

พลังงานสะอาด ตอนที่ ๒ ภรรยาของโชติกะเศรษฐี ก็เป็นคู่บุญที่เคยทำร่วมกันมา แม้ชาตินี้จะพลัดพรากกันไปเกิดที่อุตตรกุรุทวีป เทวดาก็ยังอุตส่าห์ไปรับมาให้มาอยู่ร่วมกับโชติกะเศรษฐี ภรรยาของโขติกะเศรษฐี ไม่ได้มามือเปล่า เอาเครื่องหุงข้าวพลังงานสะอาดมาด้วย คือแผ่นหิน 3 แผ่น และข้าวสารอีก ๑ ทะนาน หรือ ๑ ลิตร เวลาจะหุงข้าว ก็ตักข้าวสารใส่หม้อ แล้วเอาหม้อวางไว้บนแผ่นศิลาทัง ๓ แผ่นนั้น ก็จะมีไฟที่ไม่มีควันลุกโพลงขึ้นที่แผ่นหินอันนั้น พอข้าวสุก ไฟก็ดับลงเอง ข้าวสาร ๑ ทะนานหรือ ๑ ลิตรที่นำมาจากอุตรกุรูทวีปนั้น

พลังงานสะอาด ตอนที่ ๑ เมื่อพูดถึงพลังงานสะอาด ยุคนี้จะนึกถึงพลังงานแสงอาทิตย์ แต่ในยุคพุทธกาล คือ พลังงานแสงจากแก้วมณี คือ แก้วมณีที่มีแสงสว่างในตัวแต่เย็นตา ใช้แทนประทีปที่ต้องมีน้ำมันเป็นเชื้อเพลิง ซึ่งในยุคนั้น ผู้ที่ได้ครอบครองพลังงานสะอาดที่กล่าวมานี้ คือมหาเศรษฐีที่ร่ำรวยอันดับหนึ่งของแผ่นดิน คือ โชติกะเศรษฐี ปราสาทของ ท่านโขติกะเศรษฐี ก็เป็นปราสาทแก้วที่สะอาด เพราะเกิดด้วยอำนาจแห่งบุญ คือ ท้าวสักกะ หรือ พระอินทร์ มาเนรมิตให้ มีทั้งหมด ๗ ชั้น สุกสว่างอยู่ตลอดเวลา

ปกิณกะธรรม ก่อนอนุโมทนากฐิน ดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์   ตอนที่ 19 (ตอนจบ)    เมื่อเรารู้หลักวิชาแล้ว จากนี้ไป ก็ขอให้ทุกคน หมั่นทำดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ขนาดเท่าฟองไข่แดงของไก่ ให้สุกใสสว่างอยู่เรื่อยๆ นะ เพื่อชีวิตของเราจะได้เจริญรุ่งเรืองยิ่งๆ ขึ้นไป จ้ะ

ปกิณกะธรรม ก่อนอนุโมทนากฐิน  ดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์  ตอนที่ 18    แล้วทำไมต้องเชิญดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ขนาดเท่าฟองไข่แดงของไก่ ขึ้นมาฐานที่ 7 ด้วยล่ะ ก็เพราะว่าลำพังแค่ดวงใจไม่มีกำลังพอจะเข้ากลางของกลางได้ เหมือนเราจะข้ามทะเลมหาสมุทร จะใช้แค่กำลังกายว่ายน้ำข้ามไปอย่างเดียวไม่อาจจะทำได้ ต้องหาเรือนั่งเป็นยานนาวาข้ามไปฉันใด ดวงธรรมก็เหมือนยานนาวาที่จะพาดวงใจให้เข้ากลางของกลางได้ฉันนั้น