In beschermd woontrajecten worden kwetsbare mensen voorbereid naar een zelfstandige woning. Maar een tekort aan woningen en lange wachtlijsten maken dat niet eenvoudig. Bovendien moeten deze mensen zich aan strikte voorwaarden houden. Wie dat niet lukt belandt al snel op straat.

Als het broodtrommeltje vervangen zou worden door een gezonde schoollunch, zouden kinderen gezonder worden én hebben kinderen meer gelijke kansen. Dat laat onderzoek in Zweden zien. In Zweden krijgen kinderen al jaren een gezonde lunch op school. Het probleem is dat ouders niet van het broodtrommeltje af willen.  Susanne Suijkerbuijk zag grote verschillen tussen de broodtrommeltjes van kinderen. Ze greep in en geeft alle kinderen op het Kindcentrum in Sittard nu hetzelfde te eten. Kinderen én ouders blijken het geweldig te vinden. Waarom doen we dat niet op alle scholen?  Verslaggever Odette Joosten deed onderzoek naar schoollunches. Ze reisde af naar het beloofde land van de schoollunch, Zweden, en vertelt in Pointer Talk aan Esmee Dirks en Benjamin de Bruijn wat ze daar zag.  In de rubriek Kansarm of kansrijk reageert Hanno Pijl, hoogleraar diabetologie aan de Universiteit Leiden op de geboden oplossing van Benjamin.

Er was eens een student uit Zwitserland die in Nederland ging studeren. Die kon geen kamer vinden en ging dus elke week heen en weer met het vliegtuig. Zo absurd is de Nederlandse woningmarkt op dit moment. Toch willen Nederlandse universiteiten nog steeds groeien door internationale studenten naar Nederland te halen. Maar waar gaan die dan wonen? Kunnen universiteiten nog groeien wel in deze tijden van krapte? Verslaggever Huub Floor deed onderzoek naar de rol van universiteiten bij de penibele situatie waarin studenten die op kamers (willen) wonen zitten. Huub schuift in deze Pointer Talk aan bij Esmee Dirks en Benjamin de Bruijn. Benjamin komt in deze aflevering met een oplossing in de rubriek ‘kansrijk of kansarm?’. Hoogleraar Housing Systems aan de TU Delft Peter Boelhouwer reageert.

Evelyn (25) zit op het reformatorische Driestar College in Gouda als ze twijfels krijgt over of zij wel thuishoort in het lichaam waar ze in zit. Op dat moment weet ze nog niet wat het betekent om transgender te zijn. Op school wordt haar verwarring alleen maar groter, want daar is weinig ruimte voor genderdiversiteit. Transjongeren ervaren nog steeds moeite met acceptatie op reformatorische scholen. Een kwart van deze scholen stelt dat het Bijbelse onderscheid tussen man en vrouw ook in het uiterlijk naar voren moet komen, en de helft hanteert specifieke kledingregels voor jongens en meisjes. Pointer-verslaggever Isa Pihlajamaa dook in die wereld en sprak met transjongeren die zich buitengesloten voelen op school. In Pointer Talk vertelt ze over haar werk.

Honden bijten, met ernstige gevolgen. Die bijtende honden kunnen mensen serieus verwonden en daar wordt weinig tegen gedaan. Jaarlijks zijn er 2.700 bijtincidenten. Vooral zogenaamde vechthonden, of hoogrisicohonden, richten met hun kaakkracht agressie grote schade aan.  Verslaggever Sander Bartling schuift in Pointer Talk aan bij Esmee Dirks en Benjamin de Bruijn om te vertellen over zijn onderzoek naar bijtende honden. Peter vertelt hoe zijn zoontje werd aangevallen door een agressieve hond en hoe diezelfde hond even later gewoon weer rondliep in de buurt. Advocaat Iaira Boissevain wordt er soms moedeloos van, want zij zou liever strenge regels zien voor honden en hun baasjes. Maar die regels blijven uit.

Vrouwen lopen veel vaker zonder diagnose de spreekkamer van de huisarts uit dan mannen. Er is minder bekend over het vrouwenlichaam dan over het mannenlichaam en het gevolg is dat vrouwen korter in goede gezondheid leven. Het heeft allemaal één oorzaak: de geneeskunde is voor, door en op mannen ontwikkeld. Hoe kan dat? In Pointer Talk schuift verslaggever Robbert ter Weijden aan bij Esmee Dirks en Benjamin de Bruijn om te vertellen over zijn zoektocht naar de oorsprong van de ongelijkheid in de spreekkamer. De pijnlijke conclusie is dat er nog steeds te weinig aandacht voor vrouwengeneeskunde is. Lisa vertelt hoe ze pas na negen (!) jaar haar diagnose kreeg en Esmee bedenkt een oplossing voor dit slepende dossier.

In Nederland zijn ongeveer 2,5 miljoen mensen laaggeletterd. Daardoor kunnen ze niet goed functioneren in de maatschappij. Genoeg reden om daar iets aan te doen, zou je denken. Maar dat gebeurt dus nauwelijks. Er is geen structurele aanpak, terwijl de verwachting is dat het aantal laaggeletterden de komende jaren groeit. Justus Cooiman schuift aan bij Esmee Dirks en Benjamin de Bruijn om te vertellen over zijn onderzoek naar laaggeletterdheid. André uit Kerkrade was laaggeletterd en viel op zijn werk door de mand. Hij vertelt over zijn ervaringen.  In Pointer Talk werken Esmee en Benjamin toe naar een oplossing, dit keer hebben ze beide iets bedacht. Geke van Velzen (Stichting Lezen & Schrijven) oordeelt: kansrijk of kansarm?

Tom Veldhuijzen ging intern bij een jeugdgevangenis. En niet zomaar eentje, maar eentje met de zwaarste jeugdcriminelen van ons land - Teylingereind.  De jongeren krijgen daar een behandeling met als doel ze terug de samenleving in te helpen. Maar die behandeling werkt vaker niet, dan wel. 70 procent valt terug in crimineel gedrag. Hoe kan dat? En vooral: kan dat niet anders?  Esmee Dirks en Benjamin de Bruijn gaan in deze Pointer Talk in  gesprek met Tom Veldhuijzen over zijn tijd in de gevangenis. Ze praten met een ex-gevangene én Esmee blijkt een zeer kansrijk idee te hebben...

Duizenden datingsites blijken vol nepprofielen te staan. Veel mannen denken te chatten met echte vrouwen, maar komen bedrogen uit. Speciaal getrainde chatoperaters gaan gewiekst te werk en houden mensen zo lang mogelijk aan het lijntje. De financiële schade is enorm, want je moet per bericht betalen.  Voorlopig hebben bedrijven achter deze foute datingsites vrij spel. Is daar nou niets aan te doen?  Esmee Dirks en Benjamin de Bruijn gaan in deze derde aflevering van Pointer Talk – onderzoeksjournalistiek op een presenteerblaadje – in gesprek met Pointer-verslaggever Jerry Vermanen.

De personeelsnood in de kinderopvang is zo groot dat kinderen naar huis worden gestuurd, groepen sluiten en contracten met ouders worden verscheurd. En dan is er ook nog eens een plan om de kinderopvang zo goed als gratis te maken. Een infarct dreigt. Dat terwijl de kinderopvang ervoor zorgt dat de rest van de economie floreert. Is het niet eens tijd om het hele kinderopvang-systeem op de schop te gooien? Esmee Dirks en Benjamin de Bruijn gaan in deze tweede aflevering van Pointer Talk – onderzoeksjournalistiek op een presenteerblaadje – in gesprek met Pointer-verslaggever Robbert ter Weijden.