We moeten het eens over alcohol hebben. Geen betere gast dan Roel, die al meer dan 2222 dagen -and counting- zonder één drup door het leven gaat. Roel running sober. Hoe dat ging, van een stevige, gezellige drinker naar een geheelonthouder, hoor je in de podcast. Maak je geen zorgen: de passie preken of de status van moraalridderschap gaan aan hem voorbij. Bewustwording, daar draait het om. En net dat, doet wel iets. Prisca bekent met schaamrood op de wangen dat ze ooit al wel te veel heeft gedronken dan goed voor haar was. Enige tijd al gaat ze bewuster om met “den drankduvel.” Nu zit de schaamte ergens anders: soberschaamte. Jezelf schamen omdat je niet/minder drinkt maar je wel wat peer pressure voelt. Vaak zelfs onbewust of met een kwinkslag -ge zijt toch niet zwanger?- maar het is er wel. Alleszins, langere periodes bewust niet drinken kan echt wel deugd doen en je kan nog steeds de toffe pee zijn of de fun girl. Alcohol is zo cultureel ingebed en beschikbaar dat het lijkt alsof het alleen maar plezant is met. Dat is een fabel. Wat Roel ons vertelt is redelijk ontnuchterend: hoe je zintuigen meer gaan open staan, hoe je meer aanwezig bent en nét wel voelt. Weg van de verdoving. Hoe zijn tweede leven begon. En, toch even de feiten op een rij. Door onze toegenomen kennis, gaan we anders om met alcohol. Het maatschappelijk draagvlak is veranderd. Het is een schadelijk product, of vergif om het met de woorden van Roel te zeggen. Veilige grenzen zijn er niet. Maar door bewust ermee om te gaan, verklein je alvast de kans op gezondheidsschade. Nog meer in deze aflevering: Voor even of voor het leven? The word is out. Prisca heeft het afgelopen jaar weinig gedronken en dat gaat goed af. What’s next? Jess heeft het over de nutritionele waarde van alcohol. Ra ra ra? Wij verwijzen naar enkele interessante accounts als je bewuster wil omgaan met alcohol:  Ontwijnen, No wine today en de podcast Alcohol Alarm Roel stopte met drinken via het boek van Allen Carr en raadt het aan iedereen aan die wil stoppen met alcoholJess heeft het boek 'Sinds ik niet meer drink' van Evi Hanssen gelezen. Op momenten heel grappig!En Roel heeft nog een belangrijke boodschap: laten we soberschaamte de wereld uithelpen! “Als jij niet kan zijn wie je wil zijn, zijn het dan wel de juiste mensen bij wie je bent?”

Stel je voor. Je zit in de wagen met je collega. Vette nineties plaat. Je kijkt naar elkaar en dan gebeurt het. Je zingt luidkeels mee, je collega zet mee in, op de terugrit van een event. Jessica deed het, vorige week. Zomaar. Omdat het leuk is. Fun. Spelen. Of voel je dat je het soms kwijt bent? Dat gevoel van lichtheid en luchtigheid? Verlang je terug naar je kindertijd, toen je nog écht kon en mocht spelen? Wel wel, wij hebben goed nieuws voor jou! Je mag als volwassene ook nog spelen. De speelse kant van jezelf, die kan je ontwikkelen! Het is zelfs de beste persoonlijke investering die je kan maken. In deze aflevering hebben we het over: Waarom spelen we eigenlijk? Maar ik heb daar geen tijd voor! Hoe kan je meer spel introduceren in je leven? Hoe het werkt voor je zenuwstelsel? Human Playground, een netflix documentaire Why we play, het boek van Joanna Fortune Verwondering en waarom die zo belangrijk is Met natuurlijk lekker veel speelse voorbeelden. Want het kan écht in alles zitten. Een speelse houding – playful mindset- is zoveel meer dan de doos ganzenbord uithalen! Samengevat: Spel heeft enorme sociale, emotionele en fysieke voordelen. Het prikkelt je zenuwstelsel maar brengt het ook tot rust. Goed voor de gezondheid dus! Het voedt je flexibiliteit en je adaptatievermogen. En op die manier geeft het je veerkracht voor de écht moeilijke situaties in het leven.

Ja, elk moment is een nieuw begin. Goed nieuws! Je mag deze aflevering zelfs luisteren in juni. Goede voornemens, dus. En dat doen we traditiegetrouw op het einde van het jaar.Maak jij ze? Struisvogelgewijs steekt Jessica haar kop in het zand. Als ik er geen maak, hoef ik mezelf ook niet teleur te stellen. Toch? En het gaat veel verder dan dat. Want reflecteren is dat echt iets alleen maar voor een nieuw jaar? En iets wat je wil veranderen… wacht je daarmee echt tot er een nieuw jaar aanbreekt? Nope, Jess gaat er vollenbak voor!En dat mag. Prisca pakt het anders aan. Hoe? Dat en nog veel meer ontdek je in deze aflevering:Waarover frustreert Jessica zich? Waar komen die goede voornemens eigenlijk vandaan? Hou je vast voor een les in geschiedenis.Prisca, de papiermier heeft het nog maar eens over haar SuccesplannerWelke vragen je jezelf kan stellen als je te weten wil komen wat je wil veranderen?Porren en hoe dat gepor je kan helpen een richting te vindenEn de WOOP-methode die je daarbij kan helpen Maar vooral: wacht niet om datgene te doen waar je blij van wordt. Luister je deze aflevering wel op het einde van 2023 of aan het begin van 2024? Dan wensen we jou een spetterend 2024! 

“Maar ik ben zo”. Hoezo ben je zo? Om maar eens met de deur in huis te vallen. Prisca is een seut en Jessica is arrogant. Naar het schijnt. Als je daar meer over wil weten, luister dan gewoon naar de podcast! Maar wie ben je eigenlijk? Ben jij die set genen (nature)? Of ben je toch wat ze je altijd hebben gezegd: de maatschappij, je ouders, je vrienden, normen en waarden,… (nurture)? En wat is dat eigenlijk IDENTITEIT? Besta je pas bij de gratie van anderen? En wie zijn die anderen? L’enfer c’est les autres, zei JP Sartre. Maar eigenlijk werkt het een heel klein beetje zo. Of althans, het ene proces want er zijn er twee. Je wil enerzijds wel samenvallen met de ander (identificatie/mirroring) maar anderzijds wil je ook je eigen zijn en afstand hebben (separatie). En dat begint al vroeg! Ik ben twee en ik zeg nee 😊 Wat je dus in deze episode kan verwachten: Seuterige weetjes van Prisca En de pseudo-arrogante houding van Jessica die alles te maken had met projectie Maar ook: iets over identiteit als een “huis van een metafoor” De test die Jessica deed om te weten welke van haar identiteiten de boventoon voert: de sociale, culturele, emotionele of collectieve identiteit. Kan jij het raden? Wil jij de test ook doen? =>  Wat bepaalt mijn identiteit? - Psychologie Magazine Wat zo leuk is aan zo een test is niet per se het resultaat maar wel dat je je bewust wordt gemaakt van waar je belang aan hecht, doorheen de vragen. Fijn om te doen, hoor! (OK, we wijken af)We verwijzen ook naar het boek Identiteit van Paul Verhaeghe Ook hebben we het over intergenerationele identiteit en het familienarratief Je fysieke verschijning en je identiteit, daar is het laatste nog niet over gezegd op de catwalk van de 21e eeuw. En als laatste: weet je niet wie je bent? Dan hebben wij goed nieuws voor jou. Wij weten het ook niet en zijn blij met het “samenraapsel” van identiteit die we hier en nu zijn. Het ik is nooit af. En dat is een hele bevrijding.

Op het gevaar af dat je de hele dag met Ann Christy in je hoofd zit dan maar…“Een deur die plots open gaat… “ Zo voelt het. Dát ene moment. Dat je hart een sprongetje maakt. Iets ongrijpbaar, een flits, een twinkeling… Ken je het? Dát gevoel?We genieten ons te pletter, lijkt het wel. En toch zijn we niet content. Vreemd genoeg is het niet die ene handtas waar je al jaren van droomt, of die fancy keukenrobot. Het is ook niet dé droomjob die het verschil maakt of een floating breakfeast in Bali.WAT IS HET DAN? Wat heet dan gelukkig zijn?Breaking news, wou ik schrijven. Over gelukkig zijn. Op het moment dat onschuldige kinderen sterven in de Gaza-strook. Dat oorlogsgeweld onze dagen (ont)siert en dat we er immuun voor lijken te worden. We doen niet aan geopolitieke stellingen bij @renjezelfnietvoorbij, maar toch heel even dit: wie zijn die onschuldige slachtoffers? Wat waren hun dromen en hun kleine gelukskes? Jawel, je mag er bij stilstaan maar we geven je ook mee om hier en nu te zijn.Maar dus, het -minder- breaking news is dat we ongeveer 30% van onze tijd op deze aardkloot wel ongelukkig zijn. En hoera! Dat is normaal. Amai, valt er nu eens een last van je schouders, he.Je hoeft dus niet gecrispeerd te streven naar dat grote geluk want het is een tikkeltje ongrijpbaar. Als in: dat het een continue staat zou zijn waar je heel hard naar streeft en dan in kan vertoeven. Wel is het een beetje onderweg zijn… -met soms struikelingen-  elke dag opnieuw. In deze aflevering claimen we dus niet je gelukkig te maken, maar hebben we het wél over:Kleine gelukskes en hoe wij er fan van zijn! #kleingelukske Zoals die ene wandeling in de regen er eentje was. Hashtag je mee?  Prisca had het over struikelingskes en schreef er ook een postje over. Je kan het hier lezen The World Book of Hapiness van Leo Bormans Over ons idool Dirk De Wachter en De kunst van het ongelukkig zijnHé, je kan voor €5 geluk kopen! 😉 We verwijzen (en kwissen!) met Gretchen Rubin die je voor dat schamel bedragje op je e-reader hebt Het Happiness project (ebook)

Hallucinant. Het aantal keren dat wij hartelijk gelachen hebben in deze aflevering, samen met Joséphine van @rewild. Mijn mondhoeken krullen omhoog terwijl ik schrijf. Nog hallucinanter zijn de cijfers! Hoe goed de natuur is voor ons en tegelijk… hoe vervreemd we er van zijn, de dag van vandaag. En je kan alles met cijfers en statistiek, hoor ik de kritische luisteraar al zeggen. Goed zo, we houden van wat tegenwind! Maar wees eens eerlijk met jezelf. Naast al dat weten en meten. WAT VOEL JE? Ben je ooit de natuur in getrokken en heb je gedacht van… “Naaaa, had ik toch niks aan?” Dat dachten we al. NOT. Wat meer is, wij hebben een topgast en experte kunnen strikken voor deze aflevering. Joséphine is outdoor-psychologe en dierengedragstherapeut. Daarenboven heeft ze een prachtige naturel die van haar dé spokeswoman maakt van REWILD. Wij zijn absolute fan. Een heerlijk groene aflevering (buiten opgenomen!) die maakt je zo een goesting krijgt in de natuur, dat je voeten ervan gaan kriebelen en in geen tijd buiten staat. En als je dat doet, laat het weten met de hashtag #maaktdatgebuitenzijt. Luister je mee? Een heerlijk concept: waar of niet waar. Met enkele boude stellingen wordt Jessica op de rooster gelegd. Ja ja, het leven is één groot examen, Jess. Eerlijk is eerlijk. Er is een beetje slecht nieuws. We zijn de verbinding met de natuur kwijt geraakt doorheen de eeuwen. En nu zijn we dan verbaasd. Hallucinant. Dat woord alweer. Drie keer is scheepsrecht. Waarom zouden we zo verbaasd moeten zijn over de werking van de natuur? Daarvoor staat Joséphine op de barricades (of ja, hoog in de bomen) om te roepen dat natuur opgenomen moet worden in het welzijnsbeleid. En wij, wij zijn geïnspireerd door zoveel enthousiasme! Want die mindshift, die zit eraan te komen. Voel jij het ook? Tipje van de sluier? Een medicijn zonder bijsluiter… Jawel, zo werkt het. En Joséphine heeft alle kennis, expertise en ervaring om hierover even een euh… boompje op te zetten. Ze verwijst naar professor Agnes van den Berg die de leerstoel natuurbeleving bezet aan de Universiteit van Groningen Leerstoel Natuurbeleving Er wordt ook naar andere stoelen verwezen die misschien wel voor een dode poep kunnen zorgen (Dead Butt Syndrome) door ons zittend leven. Dat terzijde want je hoeft zelfs niet te gaan lopen of wandelen in de natuur. Er “zijn” heeft al zoveel positieve effecten en zorgt instant voor stressreductie. Willen we dat niet allemaal?Dus ja, kan ik het buiten doen? Stel jezelf vanaf nu vaker die vraag. En als het antwoord ja is...? #maaktdatgebuitenzijt

Eigenlijk… waar blééf deze aflevering? Allebei ACT-fans dus het moest er natuurlijk eens van komen! Het is zoals die bril waarover we het hebben in de aflevering, je ziet/voelt soms niet dat je die ophebt.ACT, dat is Acceptance and Commitment Therapy in het lang (of Training, zo je wil). In het kort en fonetisch "EKT".Ooooh nee, gaan die alarmbellen al af bij "accepteren" en "loslaten"? Luister dan even. Want het gaat er niet zomaar over. We nemen die hexaflex onder de loep maar ook zonder dat hexadinges heb je veel aan deze aflevering. Doorspekt met weetjes -zoals steeds- kan jij als luisteraar je laven aan de dingen des levens zelfs zonder dat je ervoor helemaal hoeft te begrijpen waar ACT over gaat.Nu ja, uitleggerig als we soms zijn… We vinden het wel even zo netjes om uit te leggen waar het vandaan komt (bla bla zoveelste golf gedragstherapie), maar ook wat het überhaupt inhoudt.En gaan je tenen misschien krullen bij het woord therapie? (We denken eigenlijk van njet, anders was je misschien toch geen trouwe luisteraar😉) Maar, wij zijn pleitbezorgers en vinden dat ACT een levensstijl of een vak op school zou mogen zijn. Hell yeah! We hoeven het geen therapie te noemen maar hé, als je het nodig hebt, heb je het nodig. Daar is tegenwoordig geen taboe meer over. Toch?Wat krijg je nog meer te horen in deze aflevering?​Niet de brede gesticulaties van Prisca, al wordt er wel naar verwezenSpoiler alert! Smijten we er effen tussen: de bibbers van Jess voor hare triathlon en as we speak – of schrijven- hoe die ondertussen fantastisch is verlopenBlètsmoelen eerste klas, can you relate? Dan ben je aan het goede adres. Of wil je wel maar durf of kan je niet? Ook aan het goede adres.Benieuwd naar de WTF- uitspraak van Jessica? (Ja, ze doet het weer, hé)Wij verwezen naar @allegre, @cedricarijs, @kellyderiemaeker, maar ook naar vorige afleveringen als therapie en de interne criticus.Hoe passen wij ACT toe in onze praktijk, maar ook in onze levens? En hoe (mis)lukken we soms en waarom dat best OK is. Lang leve ACT!En voor wie ACT al kent, toegewijde acties, psychologische flexibiliteit … het passeert allemaal de revue.En die waarden natuurlijk. Die waarden… Wat zijn JOUW waarden in het leven. Al eens over nagedacht? Nee? Awel, dan hebben wij een leuke – en best pittige- oefening voor jou in petto.Luisteren maar!

Er is zoveel euh… beweging in het huidige onderzoek én werkveld van beweegprofessionals dat we graag een praatje maakten met expert Cedric. Top! Want wij houden van wetenschap maaaaaar… onze intuïtietentakels vertellen ons ook wel eens wanneer we onszelf weer eens voorbij aan het rennen zijn. En daar gaat deze podcast uiteindelijk over, he. Ren jezelf niet voorbij. Dat was buiten de weergoden gerekend want slag op stoot maakten ze een abrupt einde aan het gesprek. Technologie uit. Mondjes toe. Over hoe de technologie ons dient en soms ook weer niet. Strava, sportwatch… Wat moeten we ermee? Maar ook in de maatschappelijke tendensen, de evolutie. Is meten weten? Kortom, wat komt er in deze podcast nog aan bod naast ratio versus intuïtie? Een binnenkomer van formaat! Je geeft het ze niet, maar Jessica bekent: “ik ben lui” Eentje om over na te denken: stel je kan 100 jaar worden (de centennials olympics for the win!): wat wil je dan (kunnen) doen? Cedric legt in een notendop uit wat sport, bewegen en training precies betekent. Hoe kunnen we bewegen begrijpen in de context van “het goede leven”? Hedonia en eudaimonia uitgelegd! En zoveel meer over te veel sporten, body functionality, natural movement, natuurconnectie… Luister je mee? Neem je oortjes en maakt dat ge buiten zijt! 

Shownotes schrijven over onze heerlijke podcastepisode met wervelwindje Kelly Deriemaeker dat is een beetje zoals de citroenzuurcyclus: ingewikkeld. Want oh boy! Hebben wij lekker veel onderwerpen geraakt en écht geraakt. Bottomline: wees jezelf, er zijn al anderen genoeg. Maar… hoe dan? Journaling kan je daarbij helpen, maar het ging over zoveel meer! Dus daarom, luister gewoon. Hieronder alvast enkele van onze favo Kelly-quotes uit deze episode. "Ik weet niet of ik mezelf elke dag even leuk vind" "Wij zijn geen wandelend hoofd""Dat is minder handig" (een lifehack voor Kelly, geïnspireerd door Jessica)"Dansen voor de beren""What’s the matter, love?""Celebrate the unsubscriber""Vuur onder mijn gat""Delen wat ik te delen heb" En werden verder vermeld: Note to self, Schrijf jezelf aan het stuur van je levenZeg me dat ik oké ben, Marcel Hendrickx "Ween maar" zakdoek – LeadingmomsHongerige geesten, Gabor Mate Wij gaan ‘m alvast lekker zelf opnieuw luisteren.

"Staat je niet", "Kan je niet", "Zou je dat wel doen?", "Heb ik wel aandacht genoeg gegeven?", "Wat gaan ze denken?"... en bla en bla en bla. De hele dag door! Zot word je er toch van? Jij niet? Iederéén heeft ‘m! Dat stemmetje. En dat is -voor een stukje toch- normaal. En misschien maar goed ook, want eigenlijk is het je geweten. En soms hebben we dat écht wel nodig. Maaaaaar, het wordt een beetje ongezond als die innerlijke criticus je volledige doen en laten gaat bepalen. Je kan de stem soms zelfs herkennen. Misschien is het je strenge vader of je het-is-nooit-goed-genoeg- moeder. Wie hoor jij? Awel, en wij hebben er dus ook soms last van. Maar we proberen, proberen, proberen… En "van proberen ga je leren, he". (Dochterlief haar favoriete quote uit de kleuterklas). Dus gaan in basecamp ‘Ren jezelf niet voorbij’ de rode vlaggen omhoog en de sirenes aan want wij willen onze innerlijke criticus delen met jou, beste luisteraar. Wij stellen voor in sneak preview: Rita en Josiane. Onze alter ego’s. Wat Rita en Josiane zoal uitspoken kom je te weten in deze episode: Waar komen ze vandaan en wat drijft hen? We gaan terug naar ons oerbrein, voor de verandering. Uiteindelijk draait alles om liefde en verbinding… Zeemzoet!? We willen gewoon graag gezien worden. Meer nog: we willen GEZIEN worden. Moeten we ze temmen? Of kunnen we ermee leven? En hoe dan? Wat zeg je? Coherentie? Ha ja, dat je verhaal in je hoofd moet kloppen, of zoiets... Jessica legt uit! En wat als Rita of Josiane dan toch gelijk krijgen en iets écht niet lukt. Is je leven dan om zeep? Prisca verwijst naar Dirk De Wachter (ja, ze is fan maar dat had je al door zeker?) en die heeft het meer over de ‘innerlijke reflector’. Shut up, Josiane: reflector is wel meer een vriendin dan jij al bent geweest, criticus! (Nieuwe naam bedenken, dus?) Je krijgt weer wat leuke tips en tricks mee om bewust te worden van JOUW criticus en er misschien een reflector van te maken, of zelfs coach! Statler en Waldorf? Die passeren ook de revue. Oh ja, en we bedanken onze sponsor ‘De kastrol’ 😉 (Andere sponsors mogen zich altijd melden!)