«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۴۶۳

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل

سلامُ اللهِ ما کَرَّ اللَّيالي

و جاوَبتِ المَثاني و المَثالي

عليٰ وادِي الاَراکِ و مَن عليها

و دارٍ باللِّویٰ فوقَ الرِّمالي

دعاگوی غريبان جهانم

و اَدعو بِالتَّواتُر و التَّوالي

به هر منزل که رو آرد (خدایا) خدا را

نگه دارش به لطف لايزالی

منال ای دل که در زنجير زلفش

همه جمعيت است آشفته‌حالی

ز خطّت صد جمال ديگر افزود

که عمرت باد صد سال جلالی

تو می‌بايد که باشی ور نه سهل است

زيانِ مايه‌ی جاهی و مالی

بر آن نقاش قدرت آفرين باد

که گرد مه کشد خط هلالی

فَحُبُّک راحتي في کُلِ حينٍ

و ذِکرُک مونسي في کلِ حالي

سويدای دل من تا قيامت

مباد از شوق و سودای تو خالی

کجا يابم وصال چون تو شاهی

من بدنام رند لاابالی؟

خدا داند که حافظ را غرض چيست

و عِلمُ اللّٰهِ حَسبي مِن سوالي