«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۳۸۷

فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

شاه شمشادقدان خسرو شيرين‌دهنان

که به مژگان شکند قلب همه صف‌شکنان

مست بگذشت و نظر بر من درويش انداخت

گفت ای چشم و چراغ همه شيرين‌سخنان

تا کی از سيم و زرت کيسه تهی خواهد بود؟

بنده‌ی من شو و برخور ز همه سيم‌تنان

کمتر از ذره نه‌ای پست شو و مهر بورز

تا به عشرتگه خورشيد رسی چرخ‌زنان

بر جهان تکيه مکن ور قدحی می داری

شادی زهره‌جبينان خور و نازک‌بدنان

پير پيمانه‌کش من که روانش خوش باد

گفت پرهيز کن از صحبت پيمان‌شکنان

دامن دوست به دست آر و ز دشمن بگسل

مرد يزدان شو و فارغ گذر از اهرمنان

با صبا در چمن لاله سحر می‌گفتم

که شهيدان که‌اند اين همه خونين‌کفنان؟

گفت حافظ من و تو محرم اين راز نه‌ايم

از می لعل حکايت کن و شيرين‌دهنان