«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۳۸۵

فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

يا رب آن آهوی مشکين به ختن باز رسان

وان سهی‌سرو خرامان به چمن باز رسان

دل پژمرده‌ی ما را به نسيمی بنواز

يعنی آن جان زتن‌رفته به تن باز رسان

ماه و خورشيد به منزل چو به امر تو رسند

يار مه‌روی مرا نيز به من باز رسان

سنگ و گل گشت عقیق از گذر گریه‌ی من

يارب آن کوکب رخشان به يمن باز رسان

برو ای طاير ميمون همايون‌آثار

پيش عنقا سخن زاغ و زغن باز رسان

سخن اين است که ما بی تو نخواهيم حيات

بشنو ای پيک خبرگير و سخن باز رسان

آن که بودی وطنش ديده‌ی حافظ يا‌رب

به مرادش ز غريبی به وطن باز رسان