«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۱۸۵

فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

نقدها را بود آيا که عياری گيرند

تا همه صومعه‌داران پی کاری گيرند

مصلحت‌ديد من آن است که ياران همه کار

بگذارند و خم طره ياری گيرند

خوش گرفتند حريفان سر زلف ساقی

گر فلکشان بگذارد که قراری گيرند

قوت بازوی پرهيز به خوبان مفروش

که در اين خيل حصاری به سواری گيرند

يا رب اين بچه‌ی ترکان (مغبچگان‌ از) چه دليرند به خون

که به تير مژه هر لحظه شکاری گيرند

رقص بر شعر تر و ناله نی خوش باشد

خاصه رقصی (وقتی) که در آن دست نگاری گيرند

تا کنند اهل نظر خاک رهت کحل بصر

عمرها شد که سر راهگذاری گیرند

حافظ ابنای زمان را غم مسکينان نيست

زين ميان گر بتوان به که کناری گيرند