„(…) dla mnie, znacznie bardziej niż poetą codzienności i rzeczy małych, pozostaje on poetą religijnym, poetą wzniosłej celebracji, nawet gdy w »Moim zajęciu« próbuje nas przekonać o swojej profanicznej intencji. Jest to jednak trudna religijność, postsekularna, doświadczona wszystkimi tragediami nowoczesności, upadkiem świątyni literatury, Zagładą, kryzysami społecznymi i plamami na wizerunku Kościoła, wojnami i ciągle powracającą niesprawiedliwością”. Tak, w kontekście ukazania się tomu „Wielkie rzeczy”, o autorze książki Wojciechu Bonowiczu pisal Jakub Skurtys. Teraz mamy okaję posłuchać, co panowie powiedzieli sobie, gdy przyszło im spotkać się na żywo w klubie Proza we Wrocławiu. Udanego odsłuchu!