عظمت قرآن کریم در بیان امام علی کرم الله وجهه - بخشی از خطبه ۱۷۶ نهج‌البلاغه Азамати Қуръони Карим дар баёни имом Алӣ (к)Имом Алӣ ибни Абитолиб (к) фармуд:و اعْلَمُوا Ва бидонед:أنَّ هَذا الْقُرْآنَ هُوَ النَّاصِحُ الَّذِی لا یَغُشُّ ки дар ҳақиқат Қуръон насиҳаткунандае аст, ки фиреб намедиҳадوَ الْهادِی الَّذِی لا یُضِلُّ ва роҳнамое аст, ки гумроҳ намекунадوَ الْمُحَدِّثُ الَّذِی لا یَکْذِبُ ва сухангӯе аст, ки дурӯғ намегӯядوَ ما جالَسَ هَذا الْقُرْآنَ أحَدٌ إِلّا قامَ عَنْهُ بِزِیادَةٍ أوْ نُقْصانٍ: زِیادَةٍ فِی هُدىً وَ نُقْصَانٍ مِنْ عَمىًВа ҳеҷ кас бо ин Қуръон ҳамнишин нашуд, магар ин ки аз назди ӯ бо зиёдӣ ва камие бархост: зиёдӣ дар ҳидоят ва камӣ аз гумроҳӣ ва кӯрӣ!Наҳҷулбалоға, бахше аз хутбаи 176