برداشت‌هایی از دین که اون رو معادل با سنت‌پرستی و تعصب می‌دونه، نه تنها به پیشرفت و رشد نوع بشر کمکی نمی‌کنه بلکه موجب تشویق یا حتی توجیه فرهنگ بیگانگی، تبعیض، ظلم هم می‌شه. چه بسا که می‌بینیم تو دنیای اطرافمون چه آدم‌های بی‌گناهی کشته می‌شن یا مورد تبعیض قرار می‌گیرن صرفا به خاطر این که برداشت عاملان قدرت از دین برداشتی محدود و جزم‌اندیشانه بوده و همین‌طور باعث شده امروزه خیلی‌ها از دین و دینداری فاصله بگیرندر این راستا از شما پرسیدیم، دین واقعی ( دینی که شما بهش باور دارید) چه تعریفی داره و چه نقشی در زندگی فردی و اجتماعی شما داشته؟بریم و صدای چند نفر از شما رو بشنویم

چطور می‌شه توی دنیایی پر از رقابت و اختلاف، راه متفاوتی برای کنار هم زندگی کردن پیدا کرد؟این هفته در پادکست هفت، بخش دوم گفت‌وگوی سرویس خبری جامعه جهانی بهائی با دکتر موژان مؤمن، پزشک و پژوهشگر تاریخ، رو با هم مرور می‌کنیم؛ گفت‌وگویی درباره اندیشه‌ها، تلاش‌ها و تجربه‌های جامعه بهائی در ایران معاصر.روایتی از تغییراتی آروم اما عمیق، که شاید ما رو به فکر فرو ببره: آیا می‌شه به جای تلاش برای تغییر دیگران، از تغییر شیوه همزیستی شروع کنیم؟

دین قراره چه نقشی توی زندگی ما داشته باشه؟ عاملی برای جدایی و اختلاف، یا نیرویی برای همدلی، رشد و ساختن دنیایی بهتر؟این هفته در پادکست هفت، بخش دوم گفت‌وگو با دکتر موژان مؤمن رو مرور می‌کنیم و نگاهی داریم به اندیشه‌ها و تلاش‌های جامعه بهائی برای ایجاد تحولی عمیق در زندگی فردی و اجتماعی.در بخش «با شما» هم ثمر سراغ شما رفته و پرسیده دین از نگاه شما چه معنایی داره و چه تأثیری روی زندگی‌تون گذاشته.

در بخش «همراه» این هفته، به دو گوشه‌ متفاوت دنیا سر می‌زنیم: کامرون و نپال؛ جایی که یک معبد، فقط یک ساختمان نیست، بلکه می‌تونه بهانه‌ای برای نزدیک‌تر شدن آدم‌ها به هم باشه.از دل این دو روایت، می‌بینیم که چطور همکاری، خدمت و مشارکت مردم، کم‌کم یک فضای مشترک برای امید، همدلی و احساس تعلق می‌سازه.دو کشور با فرهنگ‌ها و تجربه‌های متفاوت، اما با یک پرسش مشترک: چطور می‌شه مکانی ساخت که آدم‌ها در اون، کنار هم بودن رو عمیق‌تر تجربه کنن؟

بعضی تغییرها یک‌شبه اتفاق نمی‌افتن؛ آروم‌آروم، از دل افکار و نگاه‌های تازه شروع می‌شن و شاید سال‌ها طول بکشه تا اثرشون رو توی زندگی یک جامعه ببینیم.این هفته در «پادکست هفت»، سراغ یکی از پادکست‌های سرویس خبری جامعه جهانی بهائی می‌ریم و همراه دکتر موژان مؤمن، پزشک و پژوهشگر تاریخ، نگاهی دوباره به بخشی از تاریخ ایران می‌اندازیم.روایتی از ایده‌هایی که درباره آموزش، برابری، همکاری و شیوه‌ی زندگی اجتماعی.این برنامه راجع به نقش آئین های بابی و بهائی در ایجاد تحول اجتماعی در جامعه ایرانه

این هفته در «پادکست هفت»، از ایران و از یک گفت‌وگوی تاریخی شروع می‌کنیم؛ جایی که همراه دکتر موژان مؤمن، پزشک و پژوهشگر تاریخ، به این فکر می‌کنیم که تغییرهای ماندگار چطور آرام‌آرام از دلِ اندیشه‌ها، ارزش‌ها و شیوه‌های تازه‌ زندگی شکل می‌گیرن.اما سفرمون به همین‌جا ختم نمی‌شه؛ در بخش «همراه» از ایران فاصله می‌گیریم و سری هم به کامرون و نپال می‌زنیم؛ دو نقطه‌ متفاوت از جهان که در اون‌ها، ساخت معابد بهائی به فرصتی برای گردهم‌آمدن، خدمت، همکاری و تقویت حس وحدت در جامعه تبدیل شده.

وقتی از «صلح» حرف می‌زنیم، شاید اولین تصویری که در ذهن‌مان شکل می‌گیرد، جهانی بدون جنگ و درگیری باشد؛ کشورهایی که با هم نمی‌جنگند، انسان‌هایی که در امنیت زندگی می‌کنند و سلاح‌هایی که دیگر استفاده نمی‌شوند. اما صلح چیزی بسیار فراتر از نبودن جنگ است. صلح از نگاه عمیق‌تر، نوعی شیوه زندگی و نوعی نگاه به انسان‌های دیگر است؛ این که بتوانیم دیگری را، حتی وقتی با ما متفاوت است، انسانی ببینیم که مثل خود ما نیاز به احترام، امنیت، محبت و شنیده شدن دارددر «با شما» صدای شما را می‌شنویم.

وقتی از صلح حرف می‌زنیم، شاید اولین چیزی که به ذهن‌مون میاد اتفاق‌های بزرگ و تصمیم‌های مهم جهانی باشه؛ اما سهم خود ما کجای این ماجراست؟این بار در «پادکست هفت» از سه قاره، سه نگاه متفاوت رو کنار هم گذاشتیم؛ سارا ندافیان از هندوستان، بهمن یزدانی از استرالیا و ساناز خسروی از آمریکا.با هم فکر می‌کنیم به این که آیا یک آدم معمولی، در زندگی معمولی هر روزش، واقعا می‌تونه فاصله‌ بین خود و دیگری رو کمتر کنه و قدمی به سمت هم‌زیستی برداره؟شاید صلح چیزی نباشه که فقط منتظرش بمونیم؛ شاید چیزی باشه که هر کدوم از ما، به شیوه‌ خودمون، در ساختن‌اش سهم داریم

گاهی برای فهمیدن یک موضوع، باید به صداهای مختلف گوش بدیم؛ صداهایی که از جاهای دور میان، اما از یک دغدغه‌ مشترک حرف می‌زنن.در این قسمت از «پادکست هفت»، سه مهمان از هندوستان، استرالیا و آمریکا از نگاه خودشون درباره‌ صلح، هم‌زیستی و نقش آدم‌های عادی در ساختن دنیایی قابل‌تحمل‌تر حرف می‌زنن.اما این گفت‌وگو فقط به مهمان‌های برنامه محدود نمی‌شه؛ در بخش «با شما» نظرها و تجربه‌های مخاطبان «پادکست هفت» رو هم می‌شنویم.شاید پاسخ‌ها با هم فرق داشته باشن، اما همین تفاوت‌هاست که گفت‌وگو رو معنا می‌ده.این بار، صلح رو نه به‌عنوان یک شعار، بلکه از میان تجربه‌ها، نگاه‌ها و صداهای واقعی دنبال می‌کنیم.

بعضی آدم‌ها فقط وارد زندگی‌مون نمی‌شن؛ بی‌سروصدا چیزی رو در ما تغییر میدن.گاهی با یک سؤال، گاهی با همراه شدن در یک روز سخت، و گاهی فقط با نوع نگاه‌شون به زندگی.اما چه چیزی یک رابطه رو از «رفاقت» به یک دوستی واقعی تبدیل می‌کنه؟ و مهم‌تر از اون، ما خودمون چه جور دوستی برای آدم‌های زندگی‌مون هستیم؟در این قسمت از «ذره‌بین»، آرش و شیما از دوستی حرف می‌زنن؛ از رابطه‌ای که شاید ارزش‌اش بیشتر از هر چیز، در اثری باشه که در زندگی هم می‌ذاریم.