Πώς ερωτεύεσαι πρώτα μια φωνή και ύστερα τον άνθρωπο που την έχει; Πώς γίνεται να είσαι έτοιμη να αφήσεις το θέατρο για να γίνεις αεροσυνοδός και, λίγο πριν φύγεις, να αλλάζει όλη σου η ζωή; Η Κάρμεν Ρουγγέρη αφηγείται στον Παύλο Τσίμα πώς γεννήθηκε η ιδέα του παιδικού θεάτρου, γιατί δημιούργησε το δικό της εργαστήρι όπου μεγάλωσαν γενιές ηθοποιών, πώς έστησε παραστάσεις χωρίς μεγάλους προϋπολογισμούς αλλά με πολλή φαντασία και αποκαλύπτει γιατί, για εκείνη, η πιο μεγάλη επιτυχία δεν είναι το χειροκρότημα αλλά η αγκαλιά ενός παιδιού μετά την παράσταση.

Πώς μεγαλώνεις ανάμεσα σε δύο κόσμους χωρίς να χρειαστεί να διαλέξεις μόνο τον έναν; Ο Ζερόμ Καλούτα δεν έχει πάει ποτέ στο Κονγκό. Το φαντάζεται όμως πολύ χρωματιστό. Γεννήθηκε, μεγάλωσε και δημιούργησε στην Ελλάδα. Και όταν τον ρωτούν «ποιος είσαι», συνειδητοποιεί και απαντά πως δεν είναι μόνο ένα πράγμα. Σε αυτό το podcast ξετυλίγει ιστορίες από τα παιδικά του χρόνια, μιλά για τη μητέρα που έγινε η πυξίδα του, για τις δυσκολίες που τον έμαθαν να «καβαλάει το κύμα», για την Επίδαυρο που μοιάζει με τελικό Champions League και την απόφαση του να «παντρευτεί» τη μουσική.

Θα μπορούσε σήμερα να είναι δικηγόρος. Φρίκαρε όμως στο δικηγορικό γραφείο του πατέρα του και έτσι ασχολήθηκε με το θέατρο. Πλέον ο Γιώργος Κουτλής επιβιώνει από αυτό που αγαπά. Όνειρο του, όταν μεγαλώσει είναι να κάνει και σινεμά. Σε αυτό το podcast ο σκηνοθέτης κάνει ένα ταξίδι στα φοιτητικά του χρόνια στη Ρωσία, περιγράφει τη σχέση του με τον Δημήτρη Ήμελλο και μιλά για τον ρομαντισμό που δεν πρέπει να χάσουμε. Της αθωότητας, των ονείρων, των παιδιών.

Καλεσμένος αυτή τη φορά στους Ναυαγούς, ο Οδυσσέας Αθανασίου. Πιο γνωστός ίσως με την ιδιότητα του επικεφαλής της Lamda Development και ο άνθρωπος που τρέχει το project του Ελληνικού, ανάμεσα σε όλα τα άλλα. Αυτή τη φορά μας μιλάει με την ιδιότητα του συγγραφέα. Το βιβλίο του «Γιατί αυτοί πέτυχαν» κυκλοφόρησε πρόσφατα και το θέμα του είναι η αναζήτηση των παραγόντων που οδηγούν ορισμένες μικρές χώρες όπως η Πορτογαλία, η Νότια Κορέα κ.α. στην επιτυχία. Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι ούτε τα κράτη, ούτε οι άνθρωποι έχουν προκαθορισμένη μοίρα. Η επιτυχία εξαρτάται από επιλογές, κουλτούρα και την ικανότητα προσαρμογής στις αλλαγές. Παράλληλα αναφέρεται στη διαδρομή του στη Lamda Development και στις δυσκολίες αλλά και το όραμα πίσω από το μεγάλο έργο του Ελληνικού. Ακούστηκαν αποσπάσματα από: Τα παιδιά του Πειραιά - Μελίνα Μερκούρη O sole mio - Luciano Pavarotti Caruso - Lucio Dalla In the Dutch Mountains - The Nits Fou Deus - Amalia Rodrigues We will rock you - Queen The Final Countdown - Europe Ζορμπάς - Μίκης Θεοδωράκης Must have been loved - Roxette

Έχει ταυτιστεί με την σοκολάτα. Στο εργαστήριο ζαχαροπλαστικής του θα τον βρεις από τις 7 το πρωί να πειραματίζεται και να γράφει καθημερινά καινούριες συνταγές. Πολλές φορές χωρίς καν να έχει μπροστά του τα υλικά για να τα δοκιμάζει. «Μοιάζει σαν να γράφεις μουσική», εξηγεί. Άλλωστε για τον Στέλιο Παρλιάρο «η ψυχή του καλού γλυκού είναι η αγάπη». Σε μια συζήτηση πολύ… γλυκιά ο ναυαγός του Παύλου Τσίμα ανατρέχει στην Κωνσταντινούπολη των παιδικών του χρόνων και θυμάται τον πατέρα του που τον έπαιρνε στις αγορές και στα χαμάμ, μιλά για το πρώτο του υπόγειο ζαχαροπλαστείο και βέβαια για τις γεύσεις που τον διαμόρφωσαν.

Πώς γίνεται να έχεις τραγουδήσει όλους τους μεγάλους χωρίς ποτέ να το επιδιώξεις; Ο Μανώλης Μητσιάς αφηγείται στον Παύλο Τσίμα μια διαδρομή 55 και πλέον χρόνων στο τραγούδι και θυμάται πώς βρέθηκε, σχεδόν σπρωγμένος, να τραγουδά μπροστά στον Τσιτσάνη στην Πλάκα; Πώς ο Θεοδωράκης τον άκουσε για να δει «αν αξίζει»; Πώς ο Χατζιδάκις του μιλούσε για τη «συνωμοσία μέσα στον στίχο» και πώς ο Γκάτσος, με το διαρκές «εσύ ξέρεις», του δίδαξε ότι ο καθένας πρέπει «μονάχος να βρει την άκρη της κλωστής»;

Ήταν ένα κορίτσι που ανέβαινε στο τραπέζι και τραγουδούσε ό,τι της ερχόταν στο μυαλό. Η φωνή της κουβαλά τη Θεσσαλονίκη, τη νύχτα, τη νοσταλγία και τη δύναμη. Η Μελίνα Κανά ταξιδεύει στη μουσική της διαδρομή και θυμάται τις πρώτες της συναντήσεις με τον Παπάζογλου και τον Μάλαμα, τις συνεργασίες της με τον Παπακωνσταντίνου και τον Σαββόπουλο και τη σπουδαία φιλία της με την Χαρούλα. Μιλά για τα τραγούδια της που έγιναν κλασικά, τις στιγμές πάνω στη σκηνή που δεν επαναλαμβάνονται και τη συγκίνηση της δημιουργίας.

Για να κάνει τη δουλειά του ένας γιατρός πρέπει να μένει σιωπηλός; Ποια ηθικά διλήμματα αντιμετωπίζει σε ανθρωπιστικές κρίσεις και πώς τα ξεπερνάει; Ο απερχόμενος διεθνής πρόεδρος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, Χρήστος Χρήστου, μετά από 23 χρόνια συνεισφοράς στην οργάνωση δίνει τις απαντήσεις. Σε αυτό το podcast ανατρέχει στην πρώτη του μεγάλη αποστολή στη Ζάμπια σε ασθενείς με HIV, περιγράφει πώς μετέτρεψαν ένα σιδηροδρομικό σταθμό σε νοσοκομείο στην Ουκρανία και εξηγεί πώς έχουν καταπατηθεί ακόμα και οι κανόνες πολέμου στη Γάζα.

Ήταν ένα φωνακλάδικο παιδί. Και υπερκινητικό, ετσι τουλάχιστον χαρακτηρίζει η ίδια τον εαυτό της. Προσπαθούσε να αποστηθίζει τραγούδια και στίχους, δεν έβλεπε τη μουσική ως προσωπική έκφραση, ούτε σκεφτόταν ότι θα γίνει τραγουδίστρια. Για τη Μαρίνα Σάττι όλα πια έχουν αλλάξει. Σήμερα εξομολογείται με αυτοπεποίθηση ότι ξέρει πολύ καλά ποια είναι και τι αντιπροσωπεύει. Πέρασαν όμως χρόνια που πάλεψε με τον εαυτό της για να καταλήξει στην ταυτότητά της. Οι προσωπικές μάχες, η αυτονόητη για εκείνη διαφορετικότητα και η ζωή στο Σουδάν είναι μερικές από τις πτυχές της ζωής της που ξετυλίγει σε αυτό το podcast. Ακούστηκαν αποσπάσματα από: Casta diva - Maria Callas To τανγκο της Νεφέλης - Χάρις Αλεξίου Viva forever - Spice girls Losing my religion - REM Speak No Evil - Wayne Shorter Doralice - Joao Gilberto Circlesong Three - Bobby McFerrin Rainbow high - Madonna Αχ θάλασσα - Μαρίνα Σάττι Νάνι - Μαρίνα Σάττι Vokuro - Βjörk Just - David Lang

Τι κάνουν οι ηθοποιοί όταν πέφτει η αυλαία; Τι συμβαίνει στα παρασκήνια; Ο αθέατος κόσμος του θεάτρου γοήτευσε, εντυπωσίασε και έκανε τον Γιάννη Μπέζο να ασχοληθεί με την υποκριτική. Για εκείνον κάθε παράσταση είναι ένα προσωπικό στοίχημα. Όπως άλλωστε εξηγεί κάνει μια δουλειά βιωματική, στην οποία «βγάζεις το σώμα σου, τη φωνή σου, τα ελαττώματα σου και κρίνεσαι». Ποια είναι λοιπόν η παράσταση που θα ήθελε να ξαναπαίξει; Ποια σειρά – από τις 24!- ξεχωρίζει και ποια είναι τελικά η αποστολή της τηλεόρασης; Ο Γιάννης Μπέζος σε μια εξομολογητική αλλά και βαθιά πολιτική κουβέντα με τον Παύλο Τσίμα. Ακούστηκαν αποσπάσματα από: Αν βγουν αλήθεια - Δανάη Στρατηγοπούλου Που να 'σαι τώρα - Στέλλα Γκρέκα Χάρτινο το φεγγαράκι - Μελίνα Μερκούρη Μάνα μου Ελλάς - Νίκος Δημητράτος Όλα είναι ένα ψέμα - Στέλιος Καζαντζίδης Της φτώχειας τα κουρέλια - Μαρίκα Νίνου Μια νυχτερίδα στη σκεπή - Αντώνης Καλογιάννης Τα δειλινά - Βίκυ Μοσχολιού Άνοιξε-άνοιξε - Φλέρυ Νταντωνάκη Προς νέο συνθέτη - Λουκιανός Κηλαηδόνης