Met vandaag als gast gitarist en componist Bram Stadhouders (1987). Hij studeerde electronische muziek in Utrecht en haalde zijn Masters in compositie in Den Haag. Hij maakt geen verschil tussen klassieke muziek en improvisatie; in zijn werk vloeien beiden samen.   Hij werkte met heel verschillende muzikanten, waaronder Onno Govaert, Harmen Fraanje maar ook (langdurig) met het Nederlands Kamerkoor en het Bulgaarse koor Angelite. Hij werd geselecteerd voor oa. BIMhuis Carte Blanche en de North Sea Jazz compositie. Al jong kreeg Bram een aantal belangrijke opdrachten zoals the Dutch Young VIP tour, North Sea Jazz Composition Opdracht en de BIMhuis Carte Blanche. Hij werkt al heel lang samen met een aantal muzikanten zoals de Poolse saxofonist Grzech Piotrowski en de Noorse ijs-slagwerker Terje Isungset. Hij bracht 7 CD’s uit. foto: Emile Holba. 1. Conlon Nancarrow, String Quartet n1 (version for piano) deel II prestissimo 2. Remembrew, Bram stadhouders 3. Björk, Pneumonia 4. G.P. da Palestrina, Lo son ferito, ahi lasso 5. Aby Ngana Diop, Yaye Penda Mbaye 6. J.S. Bach, Giaccona, gespeeld door Skip Sempé 7. Monteverdi, l’incoronazione di Poppea 8. Benedictine Monks of St Mandrille, Annue Christe  

foto: Francesca Patella Michael Moore (1954, Eureka, Californië) studeerde in 1977 op het New England Conservatory of Music. Aan het eind van de Jaren ’70 kwam Michael Moore naar Europa met de groep Available Jelly, om zich niet lang daarna in Amsterdam te vestigen. Hij is daar – én in het buitenland – actief in allerlei projecten, inclusief het nog altijd bestaande Available Jelly, de Instant Composers Pool en het trio Jewels and Binoculars met bassist Lindsey Horner en drummer Michael Vatcher met liedjes van Bob Dylan als uitgangspunt. In veel projecten, kortstondig of van langere duur, neemt hij de leiding, ook met zijn composities. Hij maakt deel uit van het Trio Clusone met cellist Ernst Reijseger en drummer Han Bennink. In 1986 won hij de VPRO/Boy Edgar Award. In 1991 begon hij zijn eigen label, Ramboy Records. Hij speelde samen met een onnoembaar aantal musici in binnen- en buitenland. - Lee Konitz meets Jimmy Giuffre, Palo Alto - Cannonball Adderley Quintet, Country Preacher - Bob Dylan/World Gone Wrong, Love Henry - Jaki Byard/Out Front, Two Different Worlds - NDR Bigband met Michael Moore, Providence - This, That and the Other, Avevo Paura - Animals of Africa, Wildebeest - Steve Lacy/Clinkers, Duck  

Wim Janssen (Heiloo, 1949) had een opleiding tot beeldend kunstenaar maar raakte, al vroeg, nauw betrokken bij de improvisatiegroepen van zijn broer Guus, zoals de verschillende septetten of het pianotrio met Ernst Glerum.   Hij maakte deel uit van groepen als Cosmos Pictures: met Michael Moore, Oene van Geel, Ernst Glerum en Guus Janssen en speelde verder in het Palinckxquartet, Paul Termos’ Dubbel Expres, Specs en The Gravitones en het As If Trio. Op dit moment speelt hij in de groepen “Plots” met Ziv Taubenfeld (basklarinet), Frank van Bommel (piano) en Joost Buis (trombone) en in een pianotrio met Frank van Bommel (piano) en Dion Nijland op contrabas. Naast zijn werk als drummer is Janssen dus ook beeldend kunstenaar, met als specialisatie olieverfschilderijen. Zo waren er van hem vele solo- en groepstentoonstellingen in galeries en diverse musea te zien. Hij ontwierp CD-hoezen en maakte in de jaren ’80 cartoons van collega-muzikanten voor het maandblad Jazz Nu. Hij was jarenlang docent aan de Rietveld Academie en aan de Design-Academy in Eindhoven. Wim Janssen is een muzikant die zich met veel plezier dienstbaar opstelt aan een te spelen stramien maar daar ook vrijelijk mee om kan gaan. - Waltz for Debby; Bill Evans Trio - Autumn Leaves; Bob Dylan - I Mean; Guus Janssen, Ernst Glerum en Wim Janssen - uit Dido en Aeneas, Henry Purcell; Monteverdi Choir Hamburg - A Bit Nervous; Misja Mengelberg, Brad Jones, Joey Baron - Marschello; Guus Janssen, Oene van Geel, Michael Moore, Ernst Glerum en Wim Janssen - Utrus horas; Orchestra Baobab  

Drummer, componist en muzikale duizendpoot Michael Baird (1954) foto: Ton van Leeuwen   Michael Baird (geboren in Lusaka, Zambia in 1954) is een duizendpoot - hij doet, zoals hijzelf zegt, alles wat gedaan moet worden: drummen, CD's produceren, muziek mixen, albums masteren, hoesontwerp, boekhouden en: gepassioneerd blijven. Hij studeerde in de 70-er jaren een jaar filosofie aan de universiteit van Leicester. Vanaf 1975 is hij professioneel drummer. Hij had korte tijd les van Raoul Burnett en Art Taylor, beiden inmiddels overleden. In 1986 begon hij zijn eigen groep Sharp Wood, waarvoor hij muziek componeerde die in een Duitse krant getypeerd werd als 'voodoo-jazz'. Sinds 1987 heeft hij een eigen recordlabel. Als drummer werkte hij samen met de Nederlanders Gijs Hendriks (inmiddels overleden), met Hans Hasebos, Steven Kamperman, Jeroen van Vliet, Konkie Halmeyer en met Afrikaanse muzikanten als Kofi Ayivor, Zoumana Diarra en Ousmane Seye. Als field-recordist heeft Michael vele veldopnamen in Afrika gemaakt.   1. Obama Ondoua Ebini; Beti Xylophone Ensemble 2. Horn Ensemble; Mouyondzi Bi-witi Ensemble 3. Uwabigega; Royal Drum Ensemble 4. Iyo-o-o; Moisi, Magdalena en Teresa 5. Mangoanana; Moshesha Hlomelang opgenomen door Michael Baird in Lesotho 6. Op.16 Préludes, nr.1 Alexander Scriabin gespeeld door Vladimir Horowitz 7. Op.74 Préludes, nr.5 ‘Fier et Belliqueux’ Alexander Scriabin gespeeld door Maria Lettberg 8. Day Tripper; Jimi Hendrix Experience 9. Final 2nd take; Miles Davis met Barney Wilen, René Urteger, Pierre Michelot, Kenny Clarke, voor de film ‘L’Ascenseur Pour L’échafaud’ 10. Wakali Perfume; Aaron Nchenje opgenomen door Michael Baird in Zambia 11. Musungu Kalela; Michael Baird 12. Bonguma Evening; Michael Baird 13. The Winter That Died Slowly; Michael Baird 14. A00 B01; Juana Molina  

Anna Serierse (26) is al van jongs af aan met jazz bezig. Ze groeide op in een jazzgezin, met een drummende vader en bas-spelende opa. Toen ze 9 jaar was begon ze met zangles en een jaar later stond ze te zingen met het Metropole Orkest. Hieruit volgde vele optredens op verscheidene jazz festivals door heel het land.   In 2011 werd Anna toegelaten tot het Junior Jazz College, een jong talent opleiding aan het Conservatorium van Amsterdam. Aan ditzelfde conservatorium studeerde ze juni jongstleden af met een 9,5 plus onderscheiding voor haar Bachelor en EUJAM master. Voor deze master heeft Anna gestudeerd in Kopenhagen en Trondheim. Anna speelt in veel verschillende bands met verschillende bezettingen, zoals haar eigen kwartet (met Gijs Idema, Cas Jiskoot en Tim Hennekes), een duo met gitarist Gijs Idema, het Kika Sprangers’ Large Ensemble en Deens/Zweedse vocal bigband Touché. Ook was ze twee jaar lid van het Nationaal Jeugd Jazz Orkest onder leiding van Martin Fondse. Met deze bands heeft Anna op grote podia gestaan zoals: het BIMhuis, LantarenVenster, North Sea Jazz Festival en nog vele anderen. Ook maakte ze haar opwachting in TV programma’s als De Wereld Draait Door en Podium Witteman. Anna heeft een grote voorliefde voor traditionele jazzmuziek, met Ella Fitzgerald als haar grootste inspiratiebron, maar ze is ook erg geïnspireerd door hedendaagse zangeressen als Norma Winstone. - Ella Fitzgerald en Marty Paich Dektet, Ella Swings Lightly - Skymasters Bigband, Tangerine - Touché olé Jesper Holm, Shiny Stockings - Kenny Wheeler Large Ensemble met Norma Winstone, Part 2 - Sissel Vera Pettersen – vocals, Mikkel Ploug - gitaar, Joachim Badenhorst - basclarinet, November - Ben van Gelder, Charles - Kika Sprangers Large Ensemble, Ravi - Anna Serierse, T.T. foto: Tom Beetz  

Jarmo Hoogendijk (1965), zoon van een Nederlandse vader een een Finse moeder, besloot op zesjarige leeftijd om jazztrompettist te worden, na het horen van Louis Armstrong. Vanaf zijn 10e kreeg hij les en speelde in verschillende brass-bands en orkesten in zijn woonplaats Den Helder. Als tiener leerde hij zichzelf improviseren door iedere dag tot ‘s avonds laat met opnamen mee te spelen. Vanaf zijn 16e speelt hij professioneel trompet, eerst vooral funk en latin, later jazz. In 1984 was hij mede-oprichter van het Ben van den Dungen/Jarmo Hoogendijk Quintet, dat hetzelfde jaar het NOS/Meervaart concours won en op alle belangrijke festivals in Nederland en Duitsland speelde. Met de Latijns-Amerikaanse band Nueva Manteca tourde Jarmo door Europa, USA, Puerto Rico en Canada. Hij was solist bij o.a. the Netherlands Concert Jazz Band en de Skymasters en kreeg de Pall Mall Swing Award in 1986. Met pianist Rein de Graaf speelde hij op verschillende podia samen met o.a Teddy Edwards en Frank Morgan en Jarmo trad ook op met trompetidolen als Freddie Hubbard en Woody Shaw. In 1989 studeerde hij cum laude af bij Ack van Rooyen aan het Haags Conservatorium, waar hij sindsdien doceert, evenals aan Codarts in Rotterdam en ook aan het Conservatorium van Amsterdam. - Louis Armstrong, I gotta right to sing the blues - Stravinsky, Ragtime (pour onze instruments) - Ben van den Dungen/Jarmo Hoogendijk Quintet, Organic Freedom - Duke Ellington, The anticipation - Brand New Orleans, Bones - Mc Coy Tyner, Moments Notice - Stevie Wonder, Contusion - Richard Wagner, Isoldes Liebestod  

foto: Johan Janssen Eddy Veldman begint zijn muzikale loopbaan bij de gebroeders Noordpool in de Surinaamse volkswijk “Frimangron” in Paramaribo.   In 1971 maakt hij de overtocht naar Nederland en vestigt zich in Amsterdam. In eerste instantie combineerde hij de muziek met professioneel voetballen, maar na een ernstige knieblessure kiest hij voor een carrière als drummer in diverse soul-, funk- en jazzformaties, oa Solat en Mai Tai en de begeleidingsband van Hans Dulfer, de Perikels. Hij speelt samen met o.a. Stanley Lokhin, Glenn Gaddum en Frankie Douglas en jamt met Art Blakey, Herbie Hancock en Marcus Miller. Hij leidde verschillende eigen groepen en richt in 1981, samen met bassist Pablo Nahar, het Surinam Music Ensemble op. Dit ensemble speelt een combinatie van jazz, bop en kaseko, ook wel ‘Paramaribop’ genaamd en heeft inmiddels vier albums opgenomen. Met het Surinam Music Ensemble en met de funkgroep ‘hip” speelde Eddy Veldman op het North Sea festival. Hij is sessiemuzikant en doceert aan de Muziekschool Amsterdam en aan zijn eigen Eddy Veldman Drum Academy. Opoyeye: Grateful to MRP Paul Heller trio: Just another lullaby Ray Anderson, Han Bennink, Christy Doran: Azurety Surinam Music Ensemble: Glenn's Mood en Not for Now Elvin Jones Jazz Machine: Kalima en Remembrance Miles Davis: Round Midnight Jo Jones: I got Rhythm part 1  

Foto: Fleur Huijsdens Al tijdens zijn conservatoriumjaren in Rotterdam tourde Teus Nobel door heel Europa met de groep Rotterdam Ska Jazz Foundation.   In 2012 bracht Teus zijn eerste solo-album, “Flow”, uit. Vanaf 2013 tourde hij met soul-zanger Frank McComb (US) in Nederland en Litouwen. Een tweede soloalbum, “Legacy”, volgde in 2014 met eerbetonen aan Teus’ favoriete jazztrompettisten. In 2015 won hij de Laren Jazz Award. De muziek op het derde album van Teus wordt ook wel als ‘dirty electronic jazz’ bestempeld, en is oa beïnvloed door de Bitches Brew periode van Miles Davis. Als gastsolist bij het Jazz Orchestra Of The Concertgebouw speelde Teus het programma “A Tribute To Miles”. Na het afronden van zijn conservatoriumstudie in 2006 begon Teus in 2016 alsnog een masterstudie bij trompettist Jarmo Hoogendijk om het muzikale erfgoed van trompettist Woody Shaw te bestuderen. Hij studeerde Cum Laude af. In 2018 richtte hij de Teus Nobel | Liberty Group op, het album “Journey Of Man” kwam begin 2019 uit. Teus speelde met muzikanten als Reinier Baas, Ben van Gelder, Candy Dulfer, Jef Neve en Trijntje Oosterhuis en speelde in meer dan 20 landen, verspreid over alle 5 werelddelen, bracht vier solo-CD’s uit en is daarnaast te horen op meer dan twintig CD’s van anderen. Hij was negen jaar werkzaam als solo-trompettist bij het Orkest Koninklijke Luchtmacht. In september 2019 beëindigde Teus zijn werkzaamheden bij dit orkest om zich helemaal toe te leggen op zijn solo-carriere. - Jarmo Hoogendijk/Ben van den Dungen Quintet, Speak-up - Teus Nobel/Liberty Group, Journey of man - Clifford Brown/ Art Blakey, Weedot - Young Allstars, Fantasy (on M Street) - Eric Vloeimans, Michel Banabilla (soundscapes), Tapes HV rmxd - Miles Davis, Honky Tonk