Bevallingstrauma verwerken... ik wil wel maar het is nu niet de juiste tijd, want:

- ik zit nu overspannen thuis

- ik zit niet lekker in mijn vel

- mijn hoofd zit zo vol, ik heb er nu geen ruimte voor

En dat kan ik natuurlijk heel goed begrijpen en tegelijkertijd zou ik je wel doorelkaar willen rammelen. Absoluut niet om je pijn te doen, maar wel om je bewust te maken, want waar denk je dat de klachten van niet lekker in je vel zitten, doodmoe en overspannen zijn vandaan komen?

Juist ja, omdat je maar blijft rondlopen met een overwerkt bevallingstrauma en dat kost dagen, dag uit razend veel energie.

Dat houdt je wel even vol, maar geen maanden, laat staan jaren. Er komt een moment waarop je lichaam zegt: ho! En geloof mij, dat is echt geen prettige ervaring. Iets met been there, done that.

En als je ervoor kiest om nu niet met je bevallingstrauma aan de slag te gaan, wat verwacht je dan? Dat er 's nachts een toverfee voorbij komt die 3x met haar toverstafje zwaait en hup je bent van alle klachten af? En denk je nu werkelijk dat je mijn hulp nodig hebt als je lekker in je vel zit en fluitend door het leven fietst? Think again!

Ik nam er een podcast over op.

Waarschuwing: hij is behoorlijk confronterend.