Show notes
در چند روز اخیر، شاهد کمپینها و هشتگهایی دررسانههای اجتماعی از جامعه آذربایجانی در ایران هستیم که زنگ خطر دریاچه ارومیه را در حال انقراض به صدا درآورده است. با این حال، در میان شور دیجیتالی، یک سوال مبرم بی پاسخ مانده است – آیا فعالیت مجازی به تنهایی می تواند دریاچه را نجات دهد و مقامات ایرانی را مجبور به اقدام کند؟ این نوشته به نقش حیاتی کنشگری میدانی بهعنوان نیرویی ضروری برای وادار کردن مقامات به تحمل هزینههای خشک شدن دریاچه اورمیه و تأثیر مخرب آن بر اقلیت آذربایجان میپردازد.



