این پادکست نسخه صوتی سه پست وبلاگی است که است که در سال ۲۰۱۰ نوشتم و هنوز هم کاربرد دارد

بسکتبال سیال و بر اساس غریزه نوعی معجزه است. مستقل از قوانین، سطح مهارت بازیکن، اندازه زمین اگر تیمی بتواند با همدیگر خوب بازی کند بازی آنها دیدنی می‌شود. طرفداران باهوش بسکتبال قادر هستند سکانس‌هایی از بازی که در آن نقشه خاصی اجرا می‌شود را تشخیص دهند اما بیشتر ما دوستداران بسکتبال از تماشای حرکات سیال و مرحله مرحله یک تیم مثل یک ماشین روب گلدبرگ لذت می‌بریم. برای تک تک حرکاتی که در بازی تماشا می‌کنیم اصطلاح تخصص وجود دارد اما زحمتی که برای هماهنگ کردن این حرکات در پشت صحنه کشیده شده قابل دیدن نیست

این اپیزود به مورد اهمیت پاس در بسکتبال میپردازد

این اپیزود در مورد دفاع در بسکتبال است. اینکه دفاع خوب چیست و تعریف یک دفاع برتر چگونه است

دانک در بسکتبال سمبلی از زیبایی و توانایی فیزیکی است اما اولین دانک در تاریخ بسکتبال اقدامی گستاخانه بود. به یاد داشته باشید در ابتدای قرن گذشته زمین بسکتبال خط اوت نداشت بلکه محدوده زمین با توری مانند قفس احاطه شده بود. این مشخصه زمین بسکتبال بود که به جک انگلس، بسکتبالیست نیویورکی، در دهه ۱۹۱۰ اجازه داد بالای حلقه پرواز کند. بیل گانتمن،‌ در کتابش نوشت:« انگلس در امتداد تخته و حلقه پرید، به توری ها دور زمین چنگ زد و خودش را تا ارتفاع سبد بالا کشید. در حالی که مدافعین شگفت زده او را تماشا می‌کردند یکی از هم تیمی‌ها به او پاس داد،‌ او توپ را گرفت و از بالا داخل سبد فشار داد. این حرکت کاملا قانونی محسوب شد چرا که هیچ کس تابحال چنین کاری نکرده بود و برای جلوگیری از آن هیچ قانونی تدوین نشده بود. »

کسانی که اولین شوت‌های با پرش را اختراع کردند این کار را بطور بی ریتم، کج و کوله، با حرکاتی ناموزون اغاز کردند و در طول زمان ذره ذره ایراداتش گرفته شده تا به حرکت بی نقص و سیال امروزی تبدیل شود. دیگر بازیکنانی شبیه بیل کارترایت، سنتر شیکاگو بولز در دوران قهرمانی های سه گانه اول، وجود ندارند که شوت‌شان شبیه کسی است که سکته قلبی زده. فرم شوت زنی بازیکنان مدرن همه ،‌ با تفاوت‌های ظریفی، شبیه همدیگر است. برای اینکه بتوانیم تفاوت آنها را تشخیص دهیم باید از زوایای مختلف تصویر برداری کنیم تا جزییات ریز تفاوت آنها را دریابیم. اگر بخواهیم از جمله معروف کتاب انا کارنینا استفاده کنیم میشود گفت: شوت‌های با پرش بی نقص همه شبیه همدیگر هستند، اما شوت های بی ریخت هر کدام به شکلی منحصر بفرد بی ریختند.

چطوری درصد پرتاب ازادمون را بالا ببریم چه عواملی در گل شدن پنالتی اهمیت دارد چرا بعضی از ستارهای ان بی ای اینقدر داغون پنالتی میزنن ایا زن ها در پرتاب ازاد در بسکتبال بهتر هستند یا مردان گل شدن پرتاب ازاد به فرم شوت ربط داره یا به چیزی که در مغز بازیکن می‌گذره ایا گل نشدن پرتاب ازاد میتونه تاثیر منفی دراز مدت در بازیکن داشته باشه

وقتی در سال ۱۹۳۸ شخصیت سوپرمن در قالب رمان گرافیکی منتشر شد از همان روز اول خالق‌اش به او قدرتی بی‌نهایت داد. چاقو بهش کاری نبود، باتوم که هیچی، مسلسل که اصلا،‌ یا اصول هر چیز دیگری که قرار است به انسان صدمه بزند روی سوپرمن جواب نمی‌داد. دو سال بعد از چاپ اولین نشریه گرافیکی سوپرمن این شخصیت که چیزی کم نداشت تازه صاحب بینایی ایکس ری شد، شنوایی فوق بشری، نگه داشتن نفس بی نهایت و قدرت پرواز (تا ان لحظه کارش این بود که از این ساختمان به آن ساختمان بپره). در واقع بخواهی حساب کنی سوپرمن به حساب خودش یک جور خدا بود و از قدرتش استفاده می‌کرد تا دهن تبه کاران،‌ جیب برها یا هر خرابکاری که شهر  متروپلیس را بهم ریخته بود را صاف کند.  تا سال ۱۹۴۳ قدرت او بدون هیچ چالشی ادامه داشت تا ناگهان یک بابای ایده کریپتونایت به ذهنش رسید. 

خیلی ها معتقدند بدترین مسابقه بسکتبال حرفه‌ای در تاریخ بازی بین دو تیم فورت وین پیستونز و میناپولیس لیکرز در ۲۲ نوامبر ۱۹۵۰ بود. فصل دوم لیگ NBA . مشکل بی ریخت بودن این بازی به خاطر نبودن ستاره‌ها نیست چون ابر ستاره عینکی لیکرز، جرج مایکن، در این بازی منفجر کرده بود. مشکل چیز دیگری بود. کل استراتژی پیستونز بر اساس این تنظیم شده بود که به هر شکلی شده توپ را از دست هیولای دو متر و هشت سانتی لیکرز دور نگه دارند به همین دلیل گاردهای پیستون برای وقت کشی هی دور زمین دریبل میزدند. انهم برای دقایق متمادی. حتی لی آپ ساده را هم بی خیال می‌شدند از زیر حلقه دور میشدند تا به دریبل زدن و وقت کشی ادامه بدهند. اسم این استراتژی را میشه «ضد بسکتبال» گذاشت اما متاسفانه برای پیستونز جواب داد. هر دو تیم در مجموع هشت اقدام شوت داشتند. فورت وین پیستونز در این بازی با نتیجه ۱۹ در برابر ۱۸ پیروز شد. این کم امتیازترین بازی در تاریخ NBA بود.

جیمز نیسمیت یک قانون بی برو برگرد در مورد دویدن داشت. عین قانون ناجیان استخر‌های عمومی. قانون سومی که نوشت این بود: بازیکن حق ندارد با توپ بدود. او کل ورزش بسکتبال را حول این قانون پایه ریزی کرد. بی توجهی به این قانون در واقع پشت کردن به همه آن چیزی که روح حقیقی بسکتبال محسوب می‌شود. فقط کله خرترین‌ها جرات دارند بدون ذره ای شرم و خجالت این قانون اصلی بسکتبال را زیر پا بگذارند که به نظر میرسه این نقش مناسبی است برای دانشجویان دانشگاه ییل. دانشجویان ییل عین خیالشون بود که با زدن توپ به زمین اصلی ترین قانون بسکتبال را زیر پا گذاشتند. این حدودهای سال ۱۸۹۶ بود و اسم این کار را گذاشته بودند «پاس دادن به خودم». کلاه شرعی هوشمندانه ای بود که فقط از مشتی وکیل و دکتر و سیاستمدار آینده آمریکا بر میآمد. تیم دانشگاه ییل بین تیم‌های اولیه دنیای بسکتبال جز موفق ترین ها بود. تیم‌هایی که در برابر آنها قرار می‌گرفتند با تعجب ورجه ورجه کردن آنها با توپ اطراف زمین نگاه می‌کردند و تا به خودشان می‌امدند متوجه شدند که بازی را باختند