Onbirinci Nota: Kur’ân-ı Mu‘cizü’l-Beyân’ın ifadesinde çok şefkat ve merhamet vardır. Çünkü muhâtabları ekseriyetle, cumhûr-u avâmdır. Onların zihinleri basittir. Nazarları, dakîk şeyleri göremediğinden, onların besâtat-ı efkârlarını okşamak için, semâvât ve arzın yüzlerine yazılan âyetleri tekrar ediyor. Ve o büyük harfleri kolaylıkla okutturuyor.Meselâ, semâvât ve arzın hilkati ve semâdan yağmurun yağdırılması ve arzın dirilmesi gibi bilbedâhe okunan ve görünen âyetleri ders veriyor. O hurûf-u kebîre içinde küçük harflerle yazılan ince âyâta nazarları nâdiren çevirir, tâ zahmet çekmesinler. Hem üslûb-u Kur’ânîde öyle bir cezâlet ve selâset ve fıtrîlik var ki, güya Kur’ân, bir hâfızdır. Kudret kalemiyle kâinât sahîfelerinde yazılan âyâtı okuyor. Güya Kur’ân, kâinât kitabının kırâatidirSayfa 135ve nizâmâtının tilâvetidir ve Nakkāş-ı Ezelî’nin şuûnâtını okuyor ve fiillerini yazıyor. Eğer bu cezâlet-i beyâniyeyi görmek istersen, hüşyâr ve müdakkik bir kalb ile “Sûre-i Amme” ve قُلِ اللّٰهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ âyetleri gibi fermanları dinle!