İkinci Nokta: İmkânın envâı var. İmkân-ı aklî ve imkân-ı örfî ve imkân-ı âdî gibi kısımları vardır. Bir hâdise, eğer imkân-ı aklî dâiresinde olmazsa, reddedilir. Fakat imkân-ı örfî dâiresinde olmazsa, mu‘cize olur. Fakat kolayca kerâmet olamaz. Eğer o hâdisenin örfen ve kaideten nazîri bulunmazsa, şuhûd derecesinde

SAYFA 65bir burhân-ı kat‘î ile ancak kabûl edilir. İşte bu sırra binâen, kırk gün ekmek yemeyen Seyyid Ahmed-i Bedevî’nin hârikulâde hâlleri, imkân-ı örfî dâiresindedir. Hem kerâmet olur, hem hârikulâde bir âdeti de olabilir. Evet Seyyid Ahmed-i Bedevî’nin acîb ve istiğrâkkârâne hâllerde bulunduğu, tevâtür derecesinde naklediliyor. Kırk günde bir def‘a yemek yemesi vâki‘ olmuştur. Fakat her vakit öyle değil, kerâmet nev‘inden bazı def‘alar öyle olmuştur. Bir ihtimâl var ki, hâlet-i istiğrâkiyesi yemeye ihtiyaç göstermediği için, ona nisbeten âdet hükmüne girmiştir. Seyyid Ahmed-i Bedevî nev‘inden çok evliyâlardan, bu tarz hârikalar, mevsûkan rivâyet edilmiş. Madem Birinci Noktada isbat ettiğimiz gibi; müddehar rızık, kırk günden fazla devam eder ve o mikdar yememek, âdeten mümkündür ve mevsûkan hârika adamlardan o hâl rivâyet edilmiştir. Elbette inkâr edilmeyecektir.