Teatr jest światem który rodzi się na scenie i umiera tam każdego wieczoru. A potem na nowo się rodzi. Tak jak rozmowa, która znika, czasem zaś powraca. Prezentowana w KRUKACH ma nowe życie po ponad dwudziestu latach i z mojego punktu widzenia jest o tyle fascynująca, że dotyczy przygotowania aktora do roli i, co może być najistotniejsze, rozmawiam z moim gościem tuż przed premierą sztuki „Aktor Minetti” Thomasa Bernhardta, wystawianej przed ponad dwudziestu laty w Teatrze Polskim.

Bohaterem tej rozmowy jest Ignacy Gogolewski, aktor wspaniały, przemawiający do widzów wieloma głosami granych postaci, z imponującym dorobkiem scenicznym. Skupimy się jednak na tym jednym teatralnym zdarzeniu, bo jest ono ciekawe z różnych powodów. Choćby dlatego, że aktor gra aktora, i staje się tak bardzo swoją postacią, że gdzieś zaciera się granica między nimi Minettim i Gogolewskim. W rozmowie mój gość przemówi do Was własnym głosem i głosem bohatera.

Jest jakaś magia w trwaniu literatury, która w dramacie wychodzi poza ramy cichej lektury, wymyka się na scenę i zaczyna swoje drugie życie. Mam nadzieję, że ta rozmowa będzie dla Was równie niezwykła jak dla mnie.

Ewa Karwan-Jastrzębska

*”Przeszłość”, Cyprian Kamil Norwid