Kendimizi ilişkilerimizde ( aile, romantik, iş, arkadaşlık…) nasıl tanımlıyoruz? Hep iyi, anlayışlı olan taraf olarak tanımlıyorsak başkalarının anlayışsızlıklarını suçlamak yerine kendimizle ilgili kırmızı bayrağı görme vakti gelmiş demektir. Gerçek duygularımızı, hatta en hoşnut olmadığımız öfke, kıskançlık, hayal kırıklığı gibi duygularımızı paylaşmaktan kendimizi geri tutuyorsak eğer bu şekilde sevilmeyeceğimiz yada ilişkinin kopacağı veya yeterince iyi olamayacağımız inancı olabilir. Oysa, bu kendine ihanet etmekle birlikte karşı tarafı tanıma ve gerçek bir güven ilişkisi yaşama şansımızı elimizden almaktan başka bir şeye hizmet etmiyor. Bizim çocuklukta geliştirmiş olduğumuz hayatta kalma aracı olan iyi kız/erkek çocuğu olmaktan çıkıp artık bir yetişkin olarak kendi duygularımıza sahip çıkmaya ve bunu paylaşmaya ihtiyacımız var. Gerçek özgürlük ve sevgi, başkaları ile kurduğumuz ilişkilerde her yönümüz ile kabul edilebildiğimizi hissettiğimiz teslimiyette gizli. IG: @kendinetani