Travmalarımızı tanımladık, hikayeyi yeniden yazma gücünü elimize aldık derken sarkaç kimi zaman öteki uca kayabiliyor. “Ben, ebeveynlerimin, atalarımın mirasının farkındayım” ve hikayenin karşı tarafına geçip tam tersini yaratalım derken aslında onu yaşatmaya devam ediyor olabiliriz. İnadına değil ama biz öyle istediğimiz için yazılmalı tüm hikayeler... Burada kimseye benzememek, anti-tezi olmak seçenekleri arasında bir de hiçbiri ve herşey olma seçeneğimiz olduğunu da unutmayalım. Atalarımız sadece bize engel olan travmalarımızın mirasını bırakmadı. Aynı zamanda bizim kendimize ait yeni bir hayatı yazıp onları bugünden özgürleştirmemizi de bekliyorlar... Sevgimle. IG: @kendinetani