Show notes
Benliğimizin nerede başlayıp bittiği, kendi arzularımızla başkalarının arzuları çoğu zaman birbirine karışıyor. Tanrı’nın/ailenin/sevgilinin... vs. bizim ihtiyaçlarımızı yerine getiren değil ama daha çok bizim onun sunduklarını kabullenen kullar olmamız gibi alt inançlarımız olabilir. Oysa bu tür inançlar bizim çoğu zaman çocukluğumuza ait. Az ile yetinmek, sunulanı kabullenmek ancak bizim gerçek arzularımız ile örtüşüyorsa erdemdir. Aksi takdirde kurban/mağdur psikolojisidir. Artık kendimize ve ihtiyaçlarımıza sahip çıkıp bunları çekinmeden dile getirmenin vakti geldi. IG: @kendinetani

