Çoğunluğun kurmuş olduğu standartlar, normlar bizi kendimiz olmaktan mahrum bırakıyor. Doğamıza ve var oluş amacımıza aykırı hareket ettiğimiz noktada benlik algımız ötekileşmeye başlıyor. Ne zaman ki tüm yönlerimizi sarıp sarmalamaya başlıyoruz o zaman çevremize de alan açıyoruz. “Ben böyleyim” diyebilmek cesaret istiyor ama ödenecek bedel uykuda bir hayattan daha ağır değil. Ve ancak böyle farklılıklarımızı normalize edip bütüne hizmet eder ve bir parçası oluruz. Sevgiyle kalın...