Obsession'ı (Curry Baker, 2025) konuştuğumuz bu bölümde, filmin korku türündeki çeşitli örneklerden devşirme temaları ve diğer filmlere referans veren ikonografisine rağmen korku hissi yaratmasındaki özgünlüğünü övüyor; toksik ilişkiler, iletişimsizlik ve kelime seçiminin önemi gibi konuları tartışıyoruz.

Scream 7'yi (Kevin Williamson, 2026) konuştuğumuz bu bölümde serinin boykot edilme sürecinden başlayıp, aileyi merkeze koyan bir slasher filminin işleyip işlemediği tartışıyor, geri dönen karakterlerimizle hasret giderirken yeni karakterlerle ilgili düşüncelerimizi paylaşıyoruz. Ayrıca filmin en eleştirilen kısmı olan Ghostface'lerin motivasyonları ve yapay zeka eklemelerinin Scream külliyatında nereye denk düştüğüne değinirken, bölüm boyunca dinleyecilerimizin sorularını da yanıtlıyoruz.

I Know What You Did Last Summer'ı (Jennifer Kaytin Robinson, 2025) konuştuğumuz Yaz Özel bölümümüzde, tıpkı filmde işlenen temalar ve nerede duracağına karar verememiş tonu gibi biz de ikiye ayrılmış durumdayız. Filmin, requel furyasına geç bir ekleme olarak işleyip işlemediğini tartışırken, yeni ve eski karakterlerden, beklenmedik sürprizlerden, eli kancalı katilin güncellenmiş tasvirinden, sinematografi ve kurgunun nahoş noktalarından uzun uzun söz ediyoruz.

Lost Highway'i (David Lynch, 1997) konuştuğumuz ve Lynch'in anısına ithaf ettiğimiz bu bölümde, yönetmenin erkeklikle derdinin en yoğun hissedildiği işi olarak gördüğümüz filmin  yanı sıra David Lynch'in hayatlarımıza hangi şekillerde dokunduğunu da tartıştık.

MaXXXine'i (Ti West, 2024) konuştuğumuz Kanlar Düşer Özel bölümünde hırslı ve öfkeli porno oyuncusu Maxine Minx'in Hollywood canavarlarıyla imtihanına odaklanırken, bir final girl katil dürtülerine sahipse neler olduğunu tartışıyor ve filmin "nereden çıktı şimdi bu" dedirten final yüzleşmesine dair hislerimizi dile getiriyoruz. Pornonun evrimi, Psycho referanslarının önemi ve diğer korku göndermeleri de cabası. Ayrıca bu yıl izlediğimiz Late Night with the Devil, I Saw the TV Glow ve In A Violent Nature filmlerine de kısaca değiniyoruz. 

Wes Craven's New Nightmare'i (1994) konuştuğumuz 100. ve son bölümde, filmde işlenen "hikayelerin gücü" temasından ilhamla hem Elm Sokağı serisinin hem de podcastimizin geçmişine nostaljik bir bakış atıyoruz. Ayrıca "Gerçek hayatımızla filmler nasıl iç içe geçti? Efe, Wes Craven'dan neden özür diledi? Kerem geçmiş bölümlerin birinde neden gülme krizine girdi?" ve elbette "Kanlar Düşer neden final yapıyor?" gibi soruların cevabı da bu bölümde.

The Cabin in the Woods'u (Drew Goddard, 2011) konuştuğumuz bölümde, podcastimizin bir çeşit sağlaması olarak nitelendirdiğimiz filmin korku türü, klişeleri, stüdyo sistemi gibi meselelere yaklaşımını tartışırken, filmin ortak senaristi Joss Whedon'ın kendini hemen belli eden üslubunu konuğumuz Ege Erdal ile birlikte inceliyoruz. Yoğun miktarda canavar içerir.

Deep Red'i (Profondo Rosso, Dario Argento, 1975) konuştuğumuz bu bölümde, giallo trope’larını bir şablon gibi barındıran filmin slasher alt türü başta olmak üzere korku sineması üzerinde etkilerini tartışırken, filmdeki ses ve müzik kullanımını, sanata ve sanat eserlerine yaklaşımı üzerinden değerlendiriyoruz.

Halloween H20: 20 Years Later'ı (Steve Miner, 1998) konuştuğumuz bu bölümde ilk "legacy sequel" örneklerinden biri olarak gördüğümüz filmin, ilk iki filmde işlenen temaları nasıl geliştirdiğini tartışırken, Michael'ın şekilden şekile giren maskesine laf sokmaktan geri kalmayıp finaldeki büyük yüzleşmeye dair yüksekliğimizi ise hiçbir şekilde gizlemiyoruz.

Mulholland Drive'ı (David Lynch, 2001) konuştuğumuz bu bölümde, ikimiz için de çok önemli yeri olan filmin, rüyalara, arzu nesnelerine, sinemaya ve sektör dinamiklerine olan yaklaşımını kişisel deneyimlerimizden yola çıkarak masaya yatırdık.