به قسمت دوم از سری پادکست های کالج محسن خیلی خیلی خوش اومدید تنها دلیلی که زندگی من در حدود چند صد سال طول کشید تکرار تکرار و تکرار بود من قبل از اینکه انسان بشم تو کالبد فرشته ها زندگی می کردم فرشته ها بدون نقص و با زیبایی منحصر به فرد خلق شده بودن اما در خصلتشون چیزی به عنوان قدرت خلق کردن نداشتن به همین دلیل زندگیشون با کیفیت در تجربهٔ احساسات همراه بود وقتی خالق از مخلوق جدید پرده برداری کرد و فهمیدم که علاوه بر توانایی تجربهٔ احساساتِ با کیفیت تواناییِ خلق هم داره و قادر به گسترش دنیاش هست بلافاصله تصمیم به تجربهٔ زندگی درون کالبد انسانی کردم چون این کالبد جدید بود و تکاملش هم دست خودش بود اطلاعاتی از قبل برایِ درکِ موجودیت خودش نداشت پس باید همه چیزو خودش کشف می کرد و با کشفیات خودش دست به خلق کردن می زد ... من هم

من بعد از بدست آوردن تجربیات و آگاهی های مختلف در حدود ۸۰۰ سال زندگی داخل کالبد های انسانی بر روی کرهٔ زمین داستانِ آفرینش و جوابِ ۳ سوالی که همیشه داشتم رو پیدا کردم اینکه از کجا آمده ام ؟ برایِ چه کاری آمده ام ؟ و به کجا می روم ؟ ............................................................................. متوجه شدم که من از مخلوقات بسیار قدیمیِ خالق به نام آرکتورین ها هستم ما به حدی از آگاهی و تکنولوژی رسیدیم که در کائنات به مخلوفاتِ جدیدی که خالق خلق می کنه کمک می کنیم تا به مراحل بالاتری از حیات برسن بعد از اینکه کالبد انسانی رو ترک می کنیم هم به دنـیایِ بـی نهایـت وارد می شیم ............................................................................. داستانِ خلقِ انسان ها هم مثل بقیهٔ مخلوقات برای کسبِ تجربیات جدید و خاص هر گونه هست تمامیِ موجوداتی که الان داخل این سیاره هستن، یا از ابتدا به صورت انسان خلق شده اند یا از مخلوقاتِ قدیمیِ خالق هستن که برای تجربهٔ مخلوقِ جدید به این کالبد ها وارد شدن و از تجربیاتشون برایِ ساختن دنیاشون در دنـیایِ بـی نهایـت استفاده می کنن. ............................................................................. برای اینکه پاسخِ این ۳ سوال رو خودتون متوجه بشید که آیا از مخلوقات قدیمی بودید یا از ابتدا مخلوق جدید بودید نیاز به راهنماییِ کسی دارید که این مسیرُ طی کرده و این کالج برایِ همین ساخته شده تا کمک کنه شما هم بتونید به جواب این سوالات برسید و بعد همه با آگاهیِ جدید و یک دست پا به دنیایی بذاریم که فقط داخل خواب تجربه اش کردیم ............................................................................. در قسمت بعدی که در تاریخِ ۹ می ۲۰۲۱ یا ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۰ داخل یوتیوب و اپ های پادکست خوان و وبلاگ شخصیم منتشر می کنم راجع به اینکه من چجوری ۸۰۰ سـال داخل این کالبد گیر کردم و اینکه چجوری تونستم توی این زندگی ازش فراتر برمُ باهاتون به اشتراک می زارم. ...................................................... تا قسمت بعدی شما رو به آگاهی هایی که با بدست آوردنشون ثانیه به ثانیهٔ به دنیایِ بی نهایت نزدیک می شید می سپارم

یادمه تو دورهٔ کارشناسی یکی از اساتید قدیمی داشت یکی از اساتید تازه کارُ نصیحت می کرد بهش می گفت که : هوایِ اون دانشجوهایِ ته کلاسِت هم مثل شاگرد اول هات داشته باش استاد تازه وارد پرسید : برایِ چی استاد ؟؟ استادِ قدیمی گفت : اینکه هوایِ شاگرد اول هاتو داری خیلی خوبه، چون اونا در آینده استاد می شن و باهم همکار می شین اما، اون دانشجوهایِ ته کلاس که بیشتر اوقات خوابن یا به درس گوش نمی کنن و بغضی وقت ها هم سر به سرت می زارن ... اون ها در آینده کسایی می شن که همین کالج و دانشگاهی که ما داریم داخلش تـدریـس می کنیم رو تـاسیـس می کنن به کالجِ یکی از اون دانشجوهایِ ته کلاسی خوش اومدید