Hoewel Klaas-Jan door familie en vrienden wordt gewaardeerd, voelt hij zich vaak onzeker over zichzelf. Soms leidt dat zelfs tot de gedachte dat het beter is als hij er niet meer zou zijn. Dan heeft niemand meer last van zijn falen. Pas na een tweede suïcidepoging gaat hij tijdens een opname met zijn diepere gevoelens aan de slag. En vindt hij nieuwe manieren om daar mee om te gaan.

'Mama, mijn hoofd zit zo vol', zegt Marloes al als kleuter tegen haar moeder wanneer ze met buikpijn weer ziek thuis blijft van school. Ook paniek speelt haar lange tijd parten. Het kost tijd, therapie, medicatie en de nodige aanpassingen in haar leefstijl om haar neurodiversiteit te omarmen en vooroordelen over ADHD los te laten. Om zo balans te houden binnen haar gezin en (werkend) leven.

Gloria is een gewenst kind. Maar met een verslaafde vader en een depressieve moeder, krijgt zij niet de support die zij nodig heeft om veilig op te groeien. Met angst voor haar vader en zorgen om haar moeder, is zij het liefst op haar eigen zolderkamer. Inmiddels is Gloria volwassen en zich bewust van de keuze het anders te kunnen doen dan haar ouders met recht op haar eigen geluk.

Na het overlijden van zijn vader kan Raghib niet goed met zijn gevoelens omgaan. Ondanks de liefde van zijn familie voelt hij zich vaak onbegrepen en een buitenstaander. Hij kiest voor een stoer 'mannelijk' imago, gaat dealen en schuwt uiteindelijk geweld niet. Ook vooroordelen en discriminatie leiden tot gebrek aan vertrouwen in de samenleving. In detentie kan Raghib letterlijk niet meer vluchten en leert hij te geloven in zichzelf.

Als Jeroen en zijn partner niet zomaar zwanger worden, volgt medisch onderzoek. Al snel blijkt dat Jeroen volledig onvruchtbaar is. Zij besluiten uiteindelijk tot een traject met donorzaad, met daarin zwangerschappen gevolgd door miskramen. In perioden van rouw weten Jeroen en zijn vrouw elkaar te steunen en tegelijk ook ruimte te geven. Openheid naar vrienden, familie en werkgever maken dat Jeroen die steun vindt die hij hierbij nodig heeft.

Marco is acht jaar als hij de verplichte bezoekregeling met zijn vader doorbreekt door weg te lopen. Hij maakt daarmee een einde aan de fysieke en mentale mishandeling waar hij als het ware al voor zijn geboorte aan werd blootgesteld, omdat ook zijn moeder werd mishandeld en getreiterd. Het laat zijn sporen na; Marco heeft een laag zelfbeeld, is gesloten en soms depressief. Zijn besluit om een boek te schrijven geeft hem kracht, nieuwe inzichten en vastberadenheid om kindermishandeling uit de onzichtbaarheid te halen.

Henriëtte koopt een rustieke woning in Groningen waar ze jaren aan klust. Na de aardbeving in Huizinge (2012) gaat de gedachte dat zij en haar gezin niet veilig wonen echter steeds meer aan haar knagen. Die gedachte blijkt terecht. Wat volgt zijn jaren van procedures, verhuizingen, onrust, frustratie, boosheid en chronische stress. Met eindelijk een nieuw veilig huis in het vooruitzicht, vertelt Henriëtte wat leven in aardbevingsgebied met haar doet.

'Terwijl ze insliep heb ik haar kusjes gegeven namens ons allemaal...', appt Floor aan haar ouders op 31 oktober 2022. Haar zusje Josien is dan net overleden na euthanasie. Waar Floor leerde omgaan met haar eigen psychische klachten, worstelde haar zusje jarenlang met ernstig lijden en zelfdestructief gedrag. Floor vertelt over wat voorafging aan het besluit, aan de band met haar zus en het verdriet over haar overlijden. En ze breekt een lans voor een open gesprek over psychisch lijden.

'Waarom twee bijbaantjes nemen als ik met pokeren een veelvoud kan verdienen?', denkt Edwin op zijn vijftiende. Maar gokken geeft hem niet alleen toegang tot mooie spullen, het geeft hem ook een kick die hem weerhoudt te voelen wat hij voelt en te zijn wie hij is. Zijn leefstijl, verslavingen en geldgebrek dwingen Edwin uiteindelijk tot een opname. Langzaam leert hij weer voelen; het 'mooiste kado van herstel'.

'Doe ik het wel goed?', vraagt Marjo zich af bij alles wat zij doet. Ook in haar huwelijk. Wanneer haar man verbaal agressief is of met spullen gooit, gaat zij er dan ook vanuit dat zij daar de schuld van is. En dat als ze stil blijft, het vanzelf overgaat. Toch bereikt Marjo het moment dat ze veiligheid zoekt in een blijf-van-mijn-lijfhuis. Daar leert ze op te komen voor wie ze zelf is.