Alimler varsa, evliyalar varsa bir şehrin kıymeti vardır. Dünyayı sevmek bunlar varken daha kolaydır. Dünyayı sevmemek daha zordur. Çünkü alimler vardır, evliyalar vardır. Onların sevgisi vardır. Onların sohbeti vardır. Onları görmenin hasreti vardır. Dolayısıyla onları görebilmek için insan yaşamak ister. Ölmeyi istemez. Onlardan ayrılamaz. Yani onun için dünyayı sevmemek daha zordur. Halbuki alimler yokken, evliyalar yokken, onların sohbetleri de yokken dünyayı sevmemek daha kolaydır, buyurmuşlardı. Çünkü sevilecek tarafı kalmadı ki dünyanın. Alimler yok. Onların sohbetleri de yok. Evliya yok. Kupkuru bir dünya. İnsanlar kötüleşmiş. E nisini sevelim artık diyorlar. Sevilecek tarafı kalmadı.