Ateş ile barut bir arada olamayacağı gibi, iki zıt sevgi de bir arada olamaz. Peygamber efendimiz‟i “sallallahü aleyhi ve sellem” sevmeyeni sevemeyiz. Bu ise, kalpte kendiliğinden hasıl olur. İlm ile olmaz. Öğrenilerek olmaz. Son nefeste iman, bu muhabbete bağlıdır. Onun için büyüklerimiz; “İnsan seveceği kimseyi iyi seçmeli, ona göre sevmeli…” buyuruyorlar. Seviyorum diyen bir kimse, sevgilisinin düşmanlarından kesilmedikçe, buna münafık, yani yalancı denir. Âşıklar, sevgililerinin dîvânesi olup, onlara aykırı birşey yapamaz. Aykırı gidenlerle uyuşamaz. İki zıd şeyin muhabbeti bir kalbde, bir arada yerleşemez. İki zıddan birini sevmek, diğerini sevmemeyi îcâb ettirir.

Büyükler buyurdular ki;Kurtulmanın çaresi yok olmaktır. Yok olan, adam olur, var olan adam olamaz. Yok olan, ben anlamam diyen, ben bilmem diyen, o anlarmış. Ben yokum diyen var olurmuş. Ben bilmem, ben anlamam demek her zaman insanı her dertten kurtarır. Ben anlarım derse başına bela açar. Yok olan adam olur. Var olan adam olamaz. Peki diyen yok olur. Hayır diyen mahvolur. Peki diyen yok olur. Yani adam olur. Hayır diyen mahvolur. Yok olan hem kendini hem etrafını kurtarır.

Büyükler buyurdular ki;Kurtulmanın çaresi yok olmaktır. Yok olan, adam olur, var olan adam olamaz. Yok olan, ben anlamam diyen, ben bilmem diyen, o anlarmış. Ben yokum diyen var olurmuş. Ben bilmem, ben anlamam demek her zaman insanı her dertten kurtarır. Ben anlarım derse başına bela açar. Yok olan adam olur. Var olan adam olamaz. Peki diyen yok olur. Hayır diyen mahvolur. Peki diyen yok olur. Yani adam olur. Hayır diyen mahvolur. Yok olan hem kendini hem etrafını kurtarır.

Büyükler buyurdular ki;İtaat olmadıkça seviyorum demekle sevgi olmaz. İtaat lazım. Ama itaat varsa sevginin zaten bir tek şartı vardır. O da itaattir. İtaat yoksa seviyorum demesi yalancılıktır. Boşunadır. İtaat varsa sevgi vardır. Sevgi varsa itaat vardır. Sevgi muhabbet varsa son nefeste hiç korkulacak bir şey yoktur. O büyükler yardıma gelirler.

Büyükler buyurdular ki;İşin esası sevgi ve muhabbettir. Sevgi muhabbet varsa zaman mevhumu yoktur. O büyükler, dünyanın öbür ucunda da olsa görürler. Onların yardımı, feyzi gelir. Peygamber Efendimiz "aleyhisselam"; "Kişi kimi severse mahşer yerinde de onunla beraber haşrolur" buyuruyorlar. Sevmek, onun yolunda olmak demektir ve onun sevdiklerini sevmek demektir. Yani sevmek kuru kuru seviyorum demekle olmaz. Hem yolunda olacak hem de sevdiklerini sevecek. İkisi de beraber olacak.

Büyükler buyurdular ki;İmam Rabbani Hazretleri'nin çok müjdeleri var. Bizim yolumuza mensub olanları cehennem ateşi yakmaz buyuruyor. Hatta bizim yolumuza mensup olanlar edepsiz de olsa, patavatsız da olsa azizdirler, kıymetlidirler. Bunları cehennem ateşi yakmaz, buyuruyor. Dolayısıyla bu büyüklerin mensubu olabilmek böyle bir ayrıcalıktır. Yani hususi bir nimettir. Bu büyükleri tanımak ve sevmek, Allahü Teâlâ'nın hususi ihsanıdır.

Büyükler buyurdular ki;Mürşid olgun, mürit uygun olunca yani mürşid kamil ve mükemmel, müritde de muhabbet ve isti'dat olunca senelerin kazancı saniyelere sığar. Nasıl? Yani mürşid kamil ve mükemmil olursa talebe de zeki ve çalışkan olursa, muhabbet ve isti'dat olursa senelerin kazancı saniyelere sığar. Mürşid-i kamilin bir bakışıyla her şeyi onlar kalpten kalbe verirler.

Büyükler buyurdular ki;Ya Rabbi! Bizleri Ramazan-ı şerifin şefaatine nail eyle. Ramazan-ı şerifte afv ve mağfiret ettiğin kulların meyanına bizleri de dahil eyle...

Büyükler buyurdular ki;Her geleni Hızır bil, her geceyi Kadir bil. Bu söze uyarsanız mutlaka bulursunuz. Yani bulamama ihtimal yoktur. Mutlaka bu usulle bulunur. Dolayısıyla Kadir Gecesi 1000 aydan daha kıymetlidir.

Binlerce insanın cehennemden azat edildiği Ramazan-ı Şerif’in kıymetini biliyor muyuz? Orucun ölçülemeyen sevabını, Kadir Gecesi'ndeki saklı rahmeti ve Ramazan adabına dair çok özel nasihatleri bu sohbette bulabilirsiniz."Ya Rabbi, bizleri Ramazan-ı Şerif'in şefaatine nail eyle; afv ve mağfiret ettiğin kulların meyanına bizleri de dahil eyle."