Büyükler buyuruyorlar ki; Bir gün Abdülhakim Efendi Hazretleri'nin sohbeti sırasında, kendisi hattat olan Safi Bey, kendi boyundan daha büyük kocaman bir levhayı zorlukla taşıyarak içeri getirdi. Safi Bey, levhayı Abdülhakim Efendi Hazretleri'nin masasına koyduktan sonra yerine geçip oturdu. Abdülhakim Efendi Hazretleri levhayı açıp okudu ve gülmeye başladı.Abdülhakim Efendi Hazretleri gülmeye başlayınca, cemaat olarak biz de levhada ne yazdığını merak ettik. Abdülhakim Efendi Hazretleri güldü ve ardından birkaç dakikalığına dışarı çıktı. Bunun üzerine biz de levhanın başına üşüşerek ne yazdığını merakla inceledik. Levhada güzel bir hat yazısıyla şu cümle yazıyordu: "Bûy-u nebi gelir şeyhim özünden. Boyum yetişmez ki öpem yüzünden".