Oorlog, onderdrukking en structurele onrechtvaardigheid leiden tot voortdurende stress en trauma bij mensen. Maar soms is trauma niet alleen een noodlottig gevolg, maar ook een doelbewust instrument van autoritaire regimes. Om de bevolking klein te houden en mensen uit elkaar te spelen. Zoals in het Egypte van president al-Sisi.

Sinds al-Sisi aan de macht is, kent Egypte een van de meest onderdrukkende regimes in zijn geschiedenis. Tienduizenden Egyptenaren zitten opgesloten, worden mishandeld of gemarteld, of ‘verdwijnen’ zomaar. Veel Egyptenaren voelen zich gedesillusioneerd, hebben de hoop die in 2011 over het Tahrirplein waarde verloren, en zijn getraumatiseerd.

Vivienne Matthies-Boon, universitair docent internationale betrekkingen aan de Universiteit van Amsterdam, doet onderzoek naar trauma als politiek instrument in Egypte. Ze interviewde tientallen jonge Egyptenaren die gevangen hebben gezeten, zijn mishandeld en gemarteld. Met haar interdisciplinaire onderzoeksblik weet ze trauma en mentale verschrikkingen van mensen naadloos te verbinden met de grote onderliggende structuren, in Egypte en in de internationale politiek.

http://www.hetgrotemiddenoostenplatform.nl/podcast/het-dakterras-6-egypte-trauma-als-politiek-instrument/