Neden hep 5–10 sene sonrasına bırakıyoruz her şeyi? Neden çiçeklerle ilgilenmek için emekliliği bekliyoruz? Ya sonra geç kalır da mezarımızda denk gelirsek o çiçeklere? Hiç korkmuyor musunuz?

“Hayat kısa. O ürünü çıkar, o kitabı yaz, o soruyu sor, o adımı at. Düşünceli ol ama harekete geç.” James Clear

Gelin hesaplaşalım kendimizle.

Bana geri bildirim vermek için mail atabilirsiniz: [email protected]

**Bu içeriği Medium'da bulabilirsiniz: hamusmelike.medium.com